De democratie staat onder druk, en de reactie van Democraten in Virginia en Californië bewijst dat verdediging soms meedogenloos moet zijn. Abigail Spanberger, gouverneur van Virginia, en Gavin Newsom, gouverneur van Californië, zetten een krachtige tegenaanval in tegen de illegale, maar juridisch omstreden gerrymandering van Republikeinen in Texas.

Deze zet van de Republikeinen, aangestuurd door de president, was een duidelijke schending van democratische normen. Het gebeurde midden in een verkiezingscyclus en had als doel extra zetels voor de partij te creëren. Hoewel de actie juridisch mogelijk was, was het moreel onverdedigbaar.

Democraten antwoorden met kracht en proportionaliteit

In plaats van zich te beperken tot verontwaardiging, reageerden Democraten met een meedogenloze tegenaanval. Onder leiding van Spanberger en Newsom voerden ze zelf gerrymandering door in hun staten. Dit is de juiste strategie, aldus commentatoren.

«De weg naar het behoud van de liberale democratie gaat niet via eenzijdige ontwapening of het veinzen van normaliteit in de hoop dat de wereld weer normaal wordt. Het vereist kracht met kracht te beantwoorden, terwijl er een nationale oplossing wordt gezocht voor niet-partijdige herindeling.»

Klassieke afschrikkingstheorie als model

Deze aanpak volgt de principes van klassieke afschrikkingstheorie: om vrede te waarborgen, moet je je voorbereiden op oorlog. Een principe dat al door Romeinse generaals werd toegepast: «Als je vrede nastreeft, bereid je dan voor op oorlog.»

Deze strategie zou ook moeten gelden voor de grootste uitdaging van allemaal: het uitbreiden van het Hooggerechtshof. Een meedogenloze zet die de balans in de Amerikaanse politiek kan herstellen.

De les voor Amerika

De gebeurtenissen in Texas en de reacties van Spanberger en Newsom tonen aan dat democratie niet vanzelf behouden blijft. Het vereist actie, moed en soms zelfs meedogenloosheid binnen de grenzen van de wet. Een les die niet alleen voor Amerikaanse staten geldt, maar ook voor de nationale politiek.

De strijd om de democratie is geen spel van hoffelijkheid, maar een gevecht om de toekomst. En in dat gevecht is meedogenloosheid soms de enige optie.