Niesforny zachowanie Nicolasa Cage’a na planie
Reżyser Mike Figgis w wywiadzie dla The Times of London zdradził niezwykłe szczegóły z okresu kręcenia kultowego filmu „Odejście z Las Vegas” z 1995 roku z Nicolasem Cage’em w roli głównej. Według Figgisa, aktor postanowił wcielić się w rolę tak bardzo, że posunął się do granic możliwości.
Alkohol i zniszczenia na planie
Figgis przyznał, że Cage wypił całą butelkę wódki przed jedną ze scen, mimo jego sprzeciwu. „Chciał być pijany, ale ja powiedziałem nie. Mimo to upił się do nieprzytomności i zniszczył kasyno” – opowiadał reżyser. „Był kompletnie pijany, a ja byłem wściekły. Jednak patrząc na to teraz, to była świetna scena” – dodał.
Spotkanie z Francisem Fordem Coppolą
Praca z Cage’em przyniosła Figgisowi także nieoczekiwane korzyści. Podczas jednej z rozmów aktor wspomniał o swoim wujku, słynnym reżyserze Francisie Fordzie Coppoli. „Mieliśmy fascynującą pogawędkę i zostaliśmy przyjaciółmi na odległość. To właśnie dzięki temu powstał „Megadoc”” – wyjaśnił Figgis.
Coppola, którego żona Eleanor udzieliła Figgisowi rad dotyczących pracy z reżyserem, miał wpływ na powstanie nowego dokumentu. „Ostrzegała mnie: Uważaj, bo on ciągle zmienia zdanie” – wspominał Figgis.
„Megadoc” – dokument o walce Copoli z „Megalopolis”
Figgis jest reżyserem dokumentu „Megadoc” z 2025 roku, który przedstawia wieloletnią walkę Copoli o zrealizowanie jego wizji filmu „Megalopolis”. Według Figgisa, reżyser „Ojca chrzestnego” sam ograniczył swoją kreatywność, co uniemożliwiło mu osiągnięcie pełnej swobody artystycznej.
Reżyser bronił również Copoli przed krytyką, jaką spotkał się jego dokument. „To było nieuzasadnione. Bez wątpienia Francis miał coś do powiedzenia w tym filmie” – stwierdził Figgis. Dodał jednak, że sukces komercyjny „Megadoc” mógł pogorszyć sytuację.
„Gdybym ja zrealizował film, który mnie pasjonuje, a ktoś inny zrobiłby niskobudżetowy dokument, który odniósłby krytyczny sukces – czy byłbym wkurzony? Publicznie pewnie nie, ale prywatnie tak” – przyznał Figgis.
Więcej informacji
Pełny wywiad z Mikiem Figgisem dostępny jest na łamach The Times of London.
Powiązane artykuły
15 zaskakujących szczegółów filmowych, które zmieniają sposób patrzenia na ulubione produkcje
Making movies involves a lot of people, something everyone already knows. Yet this clashing of minds creates a lot of incredible stories, both intende...
Najgorsze wersje reżyserskie filmów – dlaczego warto ich unikać?
The director’s cut of a movie is, at least in terms of expectation from the audience, the true form of a film when compared to its theatrical release....
15 przypadków, gdy reżyserzy obsadzili siebie w podejrzanych rolach
Writers and directors have a difficult task when bringing their vision to life: finding the right actor to portray their characters. Of course, there...
15 komedii, których dzisiaj nikt nie odważyłby się nakręcić
Comedy changes faster than almost any other genre because every generation has different boundaries, sensitivities, and ideas about what feels accepta...
15 kultowych filmów z lat 70. XX wieku, które wciąż wyglądają świetnie
Many movies from the 1970s still feel surprisingly modern despite being released more than fifty years ago. Strong practical effects, creative cinemat...
Największe klapy wielkich studiów filmowych: 15 spektakularnych porażek kinowych
Big studios have every advantage imaginable. Massive budgets, famous actors, endless marketing campaigns, and globally recognized franchises create th...
15 filmów, które odniosły sukces dopiero po kinach
Not every classic movie was a success during its original theatrical run. But years later, many of those same movies found new life through VHS, DVD r...
15 aktorów, którzy tak wcielili się w role, że nikt inny nie mógłby ich zagrać
Every once in a while, an actor delivers a performance so perfect that audiences stop seeing the role as fictional and start associating the character...