Yoshi’s soloavonturen stonden altijd bekend om hun contrast: prachtig vormgegeven kunststijlen die schuilgingen achter relatief simpele gameplay, bedoeld voor een jong publiek. Maar na een preview van Yoshi en het Mysterieboek lijkt Nintendo een gezellige side-scroller te hebben gecreëerd die de toegankelijkheid van eerdere titels behoudt, terwijl het extra diepgang en herhaalbaarheid toevoegt voor gamers van alle leeftijden.

Zoals verwacht van Nintendo’s groene dino bestaat Yoshi’s bewegingsset uit vertrouwde technieken zoals zijn kenmerkende ground pound, eiergooien, uitrekbare tong en zwevende sprongen. De laatste is nu zelfs langer dan ooit: bij voldoende hoogte kun je hele levels zwevend doorkruisen. Een nieuwe toevoeging is Yoshi’s staartbeweging, waarmee hij bepaalde vijanden op zijn rug kan gooien. Dit biedt niet alleen een verfrissend alternatief na jarenlang als lastdier te zijn behandeld door Mario en co., maar stelt hem ook in staat om wie hij draagt in te zetten voor interacties met omgevingselementen.

Bijvoorbeeld: door een Crayzee Dayzee (een van de nieuwe bloemenpersonages) in zijn zadel te gooien, kan Yoshi planten laten bloeien om sterren te verdienen en verborgen geheimen bloot te leggen. In plaats van levels te selecteren op basis van locatie, kies je in Yoshi en het Mysterieboek nieuwe avonturen door te bepalen welk personage je als volgende wilt ontmoeten.

De game ziet eruit als een handgetekend kinderverhaaltje, met een cell-shaded effect dat diepte en impact toevoegt aan personages en achtergronden.

In plaats van simpelweg de klassieke textielgeïnspireerde stijl van Yoshi’s Woolly World en Yoshi’s Crafted World te hergebruiken, koos Nintendo voor een visuele behandeling die doet denken aan een bedtijdverhaal. De animaties hebben een subtiele hitch – aanvankelijk verward met een bug – die ze een stop-motion-effect geeft, alsof je door de pagina’s van een flipboek bladert in plaats van digitale frames te zien vernieuwen.

De grootste verandering in Yoshi en het Mysterieboek is echter dat het géén traditionele side-scroller is. Het spel combineert avontuur en platformen op een manier die spelers uitnodigt om te verkennen, experimenteren en terug te keren naar eerder bezochte gebieden. Loop niet blindelings rond en eet elke vijand op, want veel van hen zijn juist waardevol als ze in leven blijven. Het is alsof Nintendo een vergelijkbare aanpak heeft toegepast als in Super Mario Bros. Wonder, maar deze gameplaystijl hier nog verder heeft uitgebreid.

Yoshi heeft nu ook controle over wie er op zijn rug mag rijden, wat nieuwe strategische mogelijkheden biedt. Om het kinderverhaaltjesconcept kracht bij te zetten, geeft het spel je meer controle over hoe je nieuwe levels ontgrendelt en verkent. In plaats van lineair van het ene naar het volgende level te gaan, selecteer je avonturen door een vergrootglas over een interactieve kaart te bewegen – een mechaniek dat de keuzemogelijkheden en speelervaring verder verrijkt.