Nauka o osuwiskach w liczbach

Od 1994 roku liczba publikacji naukowych zawierających słowo kluczowe „landslide” wzrosła aż 32-krotnie. To ogromny skok wiedzy na temat osuwisk, choć niekoniecznie świadczący o fundamentalnych zmianach paradygmatu badawczego.

W 1994 roku zarejestrowano zaledwie 182 publikacje na ten temat. W 2025 roku liczba ta wzrosła do 5 875 – co oznacza wzrost o ponad 3 100%. Dane te pochodzą z bazy Scopus i obejmują okres od 1994 do 2025 roku.

Nowe dziedziny wkraczają do badań nad osuwiskami

Analiza publikacji pokazuje, że tradycyjne czasopisma geotechniczne, takie jak QJEGH, Canadian Geotechnical Journal czy Geotechnique, pozostają na stałym poziomie. Z kolei nowe dziedziny, takie jak geomorfologia, teledetekcja, geofizyka i zarządzanie ryzykiem naturalnym, znacząco zwiększyły swoją obecność w badaniach nad osuwiskami.

Szczególnie dynamiczny wzrost zanotowało czasopismo Landslides, które rozpoczęło działalność w 2004 roku. Znaczące zwiększenie liczby publikacji odnotowały również Natural Hazards i Engineering Geology, podczas gdy Geomorphology zanotowało umiarkowany wzrost.

„To nie tylko wzrost ilościowy, ale także jakościowa zmiana podejścia badawczego. Coraz więcej naukowców z różnych dziedzin łączy siły, aby lepiej zrozumieć mechanizmy powstawania osuwisk.”

Chiny dominują w badaniach nad osuwiskami

Najbardziej uderzającym trendem jest eksplozja badań prowadzonych przez chińskich naukowców. W 2025 roku autorzy związani z instytucjami chińskimi opublikowali aż 2 616 prac – co stanowi ponad 55% światowej produkcji naukowej na ten temat.

Wzrost ten jest szczególnie widoczny w ostatnich dziesięciu latach. Chińskie badania nad osuwiskami stały się głównym motorem rozwoju tej dziedziny, przesuwając centrum ciężkości nauki w tym obszarze do Azji.

Konferencja LaRGE w Nowej Zelandii

W najbliższych tygodniach autor niniejszego tekstu będzie jednym z prelegentów podczas konferencji Landslide Risk and Geoengineering (LaRGE) w Queenstown w Nowej Zelandii. Wydarzenie to stanie się platformą do dyskusji nad najnowszymi odkryciami i wyzwaniami związanymi z osuwiskami.

Wydaje się, że badania nad osuwiskami wkraczają w nową erę – nie tylko pod względem ilościowym, ale także interdyscyplinarnym podejściu, które może przynieść przełomowe rozwiązania w zarządzaniu ryzykiem osuwiskowym.