Misja Artemis II była historycznym wydarzeniem – czterej astronauci okrążyli Księżyc, dostarczając ludzkości zapierające dech w piersiach obrazy. Jednak większość transmitowanych materiałów wideo była w nisko rozdzielczej jakości, zarówno z wnętrza statku Orion, jak i z zewnętrznych kamer skierowanych na powierzchnię Srebrnego Globu.

Dla wielu widzów było to nieco rozczarowujące, zwłaszcza w dobie powszechnej dostępności telewizorów i ekranów HD i 4K. Powód? Statek Orion przez większość czasu komunikował się z Ziemią za pomocą fal radiowych, odbieranych przez globalną sieć potężnych anten – technologii, która nie zmieniła się od czasów misji Apollo ponad pół wieku temu.

NASA jednak nie poprzestała na tradycyjnych metodach. Astronauci okresowo przesyłali na Ziemię pakiety danych w znacznie wyższej rozdzielczości, w tym spektakularne zdjęcia niewidocznej strony Księżyca oraz zarejestrowane z orbity zjawisko zaćmienia Słońca. Kluczem do tego sukcesu były komunikatory laserowe, które umożliwiają przesyłanie ogromnych ilości danych z prędkością światła.

Co więcej, misja Artemis II nie ograniczała się jedynie do technologii opracowanych przez NASA. W jej ramach testowano również komercyjne systemy łączności optycznej, które mogą zrewolucjonizować sposób przesyłania informacji z przestrzeni kosmicznej. Jeśli się sprawdzą, otworzą drogę do szybszego i bardziej szczegółowego przesyłania danych niż kiedykolwiek wcześniej.

Eksperci podkreślają, że ta innowacja to dopiero początek. W przyszłości podobne technologie mogą umożliwić transmisje na żywo w ultra wysokiej rozdzielczości podczas załogowych misji na Marsa, a nawet w dalszych zakątkach Układu Słonecznego.

Źródło: Ars Technica