China’s energiebeleid in het licht van de crisis tussen Iran en Israël: tussen kolen en hernieuwbare bronnen

De recente escalatie tussen Iran en Israël heeft wereldwijd zorgen gezaaid over de stabiliteit van de energieleveranties. Terwijl westerse media vaak wijzen op de rol van hernieuwbare energie als buffer voor landen als China, presenteert de Chinese pers een genuanceerder beeld. Chinese media benadrukt niet alleen de noodzaak van een energietransitie, maar ook de onmisbaarheid van kolen voor de nationale energiezekerheid.

De roep om een ‘nieuw energiesysteem’

Met de oplopende spanningen in het Midden-Oosten verschuift de aandacht in China naar de kwetsbaarheid van de globale energieleveranties. Verschillende Chinese mediakanalen benadrukken de noodzaak van een versnelde energietransitie, waarbij hernieuwbare bronnen centraal staan.

Zhang Jun, secretaris-generaal van het Bo’ao Forum, schrijft in een opiniestuk voor de People’s Daily – het officiële orgaan van de Communistische Partij – dat de crisis de ‘belangrijkheid’ van energiezekerheid en de energietransitie onderstreept. De China Youth Daily, een partijgezinde krant gericht op jongere lezers, stelt dat de conflicten de ‘kwetsbaarheid’ van de huidige energieleveranties hebben blootgelegd en pleit voor de ontwikkeling van ‘nieuwe energiebronnen’ om de bevoorrading veilig te stellen.

Wang Ning, associate researcher aan het door de overheid ondersteunde Institute of World Economy en verbonden aan de Global Times, schrijft dat het opbouwen van een ‘gelokaliseerd’ schoon energiesysteem niet alleen een strategische noodzaak is, maar ook een essentieel onderdeel van de klimaatactie. Liu Ying, onderzoeker aan de Chongyang Institute for Financial Studies van de Renmin Universiteit, stelt in een interview met het officiële persbureau Xinhua dat China goed gepositioneerd is om te profiteren als de crisis leidt tot een ‘herstructurering van de globale energiemarkt’ en een versnelde inzet van zonne- en windenergie.

Ook het WeChat-account Photovoltaic News – beheerd door een onbekende auteur – benadrukt dat ‘nieuwe energie de kern van China’s kracht is’.

Kolencentrales blijven onmisbaar

Toch laat de Chinese berichtgeving zien dat het land vasthoudt aan een ‘alles-in-één’-strategie voor de energietransitie. Staatsomroep CCTV zond begin april een reportage uit waarin de focus lag op de oproep van president Xi Jinping om de planning en bouw van een nieuw energiesysteem te versnellen, met als doel de energiezekerheid te waarborgen. Hoewel de crisis niet expliciet werd genoemd, benadrukte Xi het belang van het coördineren van waterkrachtontwikkeling met ecologische bescherming, het veilig en gecontroleerd uitbreiden van kernenergie en het versterken van het energiesysteem op het gebied van productie, distributie, opslag en verkoop.

CCTV concludeerde dat een ‘groener, diverser en veerkrachtiger’ energiesysteem een sterke garantie zou bieden voor China’s energiezekerheid en economische ontwikkeling. Tegelijkertijd werd het belang van de ontwikkeling van ‘schone en efficiënte’ fossiele brandstoffen benadrukt.

Een ‘belangrijk opiniestuk’ in de People’s Daily – een aanduiding voor stukken die de krant als prioritair beschouwt – stelt dat een combinatie van ‘gediversifieerde energieleveranties’ en een ‘energieke ontwikkeling van groene energie’ China in staat heeft gesteld om zijn energievoorziening veilig te stellen en de regie over de energiezekerheid in eigen hand te houden.

Ook het commerciële nieuwsblad 21st Century Business Herald schrijft dat China minder direct getroffen zal worden door de oliecrisis, dankzij de afhankelijkheid van zowel kolen als hernieuwbare bronnen. Daarnaast ziet het blad kansen in de grotere mondiale vraag naar Chinese technologie voor schone energie.

Kolensector blijft cruciaal

De berichtgeving in China maakt duidelijk dat, ondanks de groei van hernieuwbare energie, de kolensector nog steeds een onmisbare rol speelt in de nationale energiemix. Terwijl de overheid investeert in zonne- en windenergie, blijft kolen de ruggengraat van de energievoorziening, vooral in tijden van geopolitieke onrust. Deze benadering weerspiegelt de pragmatische houding van China: een balans tussen duurzaamheid en zekerheid.