Van extreme klimroutes naar zonne-energie

Alex Honnold is wereldberoemd als klimmer die onmogelijke routes trotseert. Recentelijk trok hij de aandacht door live op Netflix de 508 meter hoge Taipei 101-toren in Taipei te beklimmen. Maar zijn grootste passie ligt in het beklimmen van enkele van ’s werelds meest uitdagende natuurlijke landschappen, zoals de granieten monolieten in Yosemite National Park.

Naast zijn klimavonturen zet Honnold zich in voor een duurzamere toekomst. In 2012 richtte hij de Honnold Foundation op, een organisatie die lokale gemeenschappen wereldwijd ondersteunt bij het opzetten van zonne-energieprojecten. Voor hem zijn deze twee werelden niet los van elkaar te zien. Tijdens een interview met Grist Editor-in-Chief Katherine Bagley tijdens het evenement Turning the Tide: Stories of Climate Solutions in San Francisco, legde hij uit hoe zijn klimervaringen hem bewust maakten van het belang van duurzaamheid.

"Ga je vaak genoeg op expeditie naar afgelegen gebieden, dan zie je hoe belangrijk het is. Veel van deze projecten beschermen het land op manieren die je niet direct zou verwachten. Het versterken van lokale gemeenschappen is altijd een goede manier om het land waarop zij leven te beschermen."

Klimverandering: een snelle transformatie van landschappen

Honnolds ervaring als klimmer heeft hem ook direct geconfronteerd met de gevolgen van klimaatverandering. In slechts een paar jaar tijd ziet hij hoe gletsjers en sneeuwvelden smelten, waardoor routes die ooit begaanbaar waren, nu onmogelijk zijn geworden.

"Veel van de routes die vroeger via besneeuwde couloir’s liepen, zijn nu volledig gesmolten," aldus Honnold. "Grote bergen veranderen nu razendsnel. Dat is best schokkend om te zien."

Toch blijft hij optimistisch. Hij benadrukt dat er nog steeds veel te beschermen valt en dat de natuur nog steeds adembenemend is. "Als je vandaag op deze planeet zou landen en om je heen zou kijken, zou je denken: dit is geweldig. Er is zoveel leven, de natuur is nog steeds verbazingwekkend en er valt nog zoveel te beschermen."

Van klimaatbewustzijn tot actie

Tijdens het interview met Katherine Bagley vertelde Honnold hoe zijn bewustzijn over klimaatverandering zich ontwikkelde. Als kind in de jaren ’80 en ’90 groeide hij op met recyclingcampagnes en berichten over olierampen, maar deze boodschappen spraken hem niet direct aan.

"Ik weet eigenlijk niet precies wanneer klimaat een serieus gespreksonderwerp voor me werd," zei hij. "Mijn ouders waren geen uitgesproken milieuactivisten, hoewel we wel kampeerden. Pas toen ik begon te reizen als klimmer en meer las over milieukwesties, begon ik me er echt in te verdiepen."

Honnold las veel non-fictie over het milieu en ontwikkelde een groter bewustzijn. Zijn ervaringen in afgelegen gebieden maakten hem duidelijk dat duurzaamheid niet alleen een abstract concept is, maar een noodzaak voor het behoud van de natuurlijke wereld die hij zo liefheeft.

De kracht van lokale gemeenschappen

De Honnold Foundation richt zich op het ondersteunen van lokale initiatieven voor zonne-energie. Volgens Honnold is het betrekken van gemeenschappen essentieel voor succesvolle en duurzame oplossingen.

"Door lokale gemeenschappen te empoweren, geef je hen de middelen om hun eigen land te beschermen," legt hij uit. "Zij kennen hun omgeving het beste en weten wat nodig is om duurzaamheid te waarborgen."

Een boodschap van hoop

Ondanks de urgente klimaatcrisis blijft Honnold gefocust op positieve verandering. Hij gelooft dat mensen geïnspireerd moeten worden door succesverhalen en niet alleen door doemscenario’s.

"Pessimisme inspireert me niet," zegt hij. "De natuur is nog steeds prachtig en er valt nog veel te beschermen. We moeten niet vergeten dat er nog steeds hoop is en dat er stappen worden gezet."

Bekijk het volledige interview

Het volledige interview met Alex Honnold, inclusief zijn visie op klimmen, klimaatverandering en duurzame energie, is terug te kijken via het evenement Turning the Tide: Stories of Climate Solutions. Voor een beknopte samenvatting van de belangrijkste punten kun je enkele fragmenten lezen op de website van Grist.

Bron: Grist