Een bibliotheek voor het digitale tijdperk

Stel je voor: je reist terug naar 1996 met een 2TB-stick. Dan zou je de hele wereldwijde webinhoud daarop kunnen opslaan. In de jaren ’90 bestond zo’n opslagmedium echter nog niet. De Internet Archive, een non-profitorganisatie die dit jaar 30 jaar bestaat, heeft sindsdien een lange weg afgelegd.

Wat begon met het kopiëren van webpagina’s op tape-drives, groeide uit tot een wereldwijd netwerk van datacenters met meer dan een biljoen bewaarde webpagina’s. Met de Wayback Machine kunnen gebruikers terugbladeren naar hoe een website er vroeger uitzag. Denk aan oude GeoCities-sites, Google’s originele gedragscode (toen nog met de slogan *“Don’t Be Evil”*) of de klimaatrapporten van de EPA, voordat de Trump-regering deze liet verwijderen.

Daarnaast herbergt de Internet Archive een schat aan andere digitale schatten: live concertopnames, gratis e-boeken en zelfs vergeten DOS-games. Dagelijks maken ongeveer 2 miljoen mensen gebruik van deze bronnen.

De missie in gevaar

De Internet Archive is zelf nauwelijks veranderd, maar het internet wel. En dat brengt de missie van de organisatie in gevaar. Webuitgevers blokkeren steeds vaker de Wayback Machine, uit angst dat AI-bedrijven hun content scrapen. Een juridische strijd met uitgevers van boeken leidde tot een schikking waarbij de Internet Archive meer dan 500.000 boeken moest verwijderen. Bovendien stijgen de kosten voor het opslaan van digitale inhoud door de vraag van AI-datacenters naar opslagruimte en geheugen.

Oprichter en voorzitter Brewster Kahle kijkt met weemoed terug naar de tijd dat de organisatie nog ongestoord kon groeien. “We moeten nog steeds proberen een bibliotheek te laten functioneren, ook al is het een moeilijke tijd voor bibliotheken,” aldus Kahle.

Meer dan alleen een archief

De Internet Archive is niet zomaar een plek om oude websites te bekijken. Het is een vrije toegankelijke schatkamer van informatie en cultuur. Gebruikers kunnen de inhoud downloaden en ermee doen wat ze willen. In een tijd waarin digitale inhoud steeds vaker wordt gelicentieerd in plaats van eigendom, is dat een waarde die behouden moet worden.

Hoe het begon

Brewster Kahle, oprichter van de Internet Archive, droomde al in de jaren ’80 van een digitale bibliotheek. Tijdens zijn studie AI aan MIT en zijn werk als hoofdingenieur bij supercomputerbedrijf Thinking Machines, zag hij de potentie van technologie om kennis toegankelijk te maken voor iedereen.

“Voor mij was het in 1980 al duidelijk: we moesten iets bouwen dat we al lang beloofd hadden – een Library of Congress op je bureau.”

Uitdagingen voor de toekomst

De Internet Archive staat voor grote uitdagingen. Naast juridische obstakels en stijgende kosten, moet de organisatie ook omgaan met de grote vraag naar digitale inhoud voor AI-toepassingen. Toch blijft Kahle hoopvol: “We willen alles bewaren wat de mensheid heeft gecreëerd. Als we het niet hebben, willen we het.”