Lord Kulveer Ranger, lid van het Britse Hogerhuis en medevoorzitter van de All-Party Parliamentary Group (APPG) on Digital Markets and Digital Money, heeft onlangs zijn visie gedeeld op een cruciale hoorzitting met de Bank of England. Deze bijeenkomst bood een zeldzame inkijk in hoe de centrale bank aankijkt tegen digitale activa, systeemrelevante stabiele munten en de digitale pond.
De Bank of England: luisterend, maar voorzichtig
Na 18 maanden actieve betrokkenheid bij de regulerende discussie over digitale activa als medevoorzitter van de APPG, trekt Ranger twee duidelijke conclusies: de Bank of England luistert en is voorzichtig. Beide houdingen zijn begrijpelijk, maar op zichzelf niet voldoende om de uitdagingen van de moderne financiële wereld het hoofd te bieden.
Positieve signalen: een regulator die meebeweegt
De bereidheid van de Bank of England om feedback serieus te nemen, met name tijdens de consultatie over systeemrelevante stabiele munten, is oprecht en wordt gewaardeerd. Dit toont aan dat de regulator niet in isolatie opereert, maar actief probeert te begrijpen hoe innovatie zich in realtime ontwikkelt. Dit is van groot belang, omdat stabiele munten inmiddels geen theoretisch concept meer zijn.
Wanneer goed gestructureerd, kunnen stabiele munten sneller, goedkoper en programmeerbaarder betalingen mogelijk maken. Bij gebrekkige regulering brengen ze echter risico’s met zich mee die de financiële stabiliteit kunnen ondermijnen. De erkenning van deze beide kanten door de Bank of England is geruststellend: het toont aan dat men de tijd neemt om de juiste balans te vinden.
De uitdaging van tijd en globale concurrentie
De grootste uitdaging ligt echter in de factor tijd. Terwijl de Bank of England zorgvuldig te werk gaat, bewegen kapitaal, capaciteit en vertrouwen zich razendsnel door het mondiale financiële systeem. Andere landen nemen al beslissingen, sommige met meer ruimte voor experiment, andere met striktere kaders. Zoals de Bank zelf opmerkt: "Hun economieën zijn anders gebouwd." Maar markten zijn wereldwijd verbonden, en innovatie wacht niet op perfecte beleidsafstemming.
Risicobeheer: de kern van het debat
Centraal in deze discussie staat niet de technologie zelf, maar de vraag welk risico de Bank of England bereid is te accepteren, te tolereren en uiteindelijk te internaliseren binnen het Britse financiële systeem. Dit is een uiterst complexe afweging:
- Te veel risico kan de stabiliteit van het financiële systeem in gevaar brengen.
- Te weinig risico kan ertoe leiden dat het Verenigd Koninkrijk zichzelf economisch marginaliseert door overmatige regulering.
Het vinden van de juiste balans is de kernopgave. Maar hiervoor is duidelijke intentie nodig.
De Digital Securities Sandbox: kans of belemmering?
Een voorbeeld waar de Bank van England enthousiasme toont, is de Digital Securities Sandbox (DSS). Het idee om een gecontroleerde omgeving te creëren voor het testen van gedistribueerde grootboektechnologieën in kapitaalmarkten, past perfect bij de innovatieve ambities van het VK. Toch is de reactie uit de industrie gemengd.
Bedrijven vragen zich af: wat is de return on investment? Deelnemen aan een sandbox brengt aanzienlijke kosten met zich mee: tijd, kapitaal en schaarse middelen. Vaak blijven de uitkomsten vaag, wat de aantrekkingskracht van deelname vermindert in een competitieve mondiale markt.
Voor de DSS om succesvol te zijn, moet deze verder gaan dan een veilige testomgeving. Het moet een brug vormen naar daadwerkelijke toepassing in de echte wereld. Alleen dan kan het VK zijn positie als financieel innovatiecentrum behouden en versterken.
"De toekomst van geld ligt niet in technologie op zich, maar in het vinden van de juiste balans tussen innovatie en stabiliteit. De Bank of England heeft de juiste intenties, maar moet nu snelheid maken om niet achterop te raken."