Bedrijven moeten kosten voor eierbevriezing van vrouwen vergoeden: een economische noodzaak

De onzichtbare belasting van eierbevriezing

In 2023 lieten meer dan 40.000 vrouwen in de VS hun eicellen invriezen – een veilige en bewezen methode om de controle over het moment van gezinsuitbreiding te behouden. De populariteit van deze procedure groeit door dalende vruchtbaarheidscijfers, uitgestelde gezinsplanning en het toenemende aantal vrouwen dat bewust kiest voor een kind als alleenstaande ouder. Toch blijft de financiële drempel hoog: een cyclus kost al snel €20.000, en vier rondes kunnen oplopen tot ruim €50.000.

Voor veel vrouwen valt dit bedrag niet te betalen. De periode waarin eierbevriezing het meest effectief is, valt samen met de fase waarin carrièregerichte professionals juist het minst te besteden hebben. Een uitgave van €50.000 op je dertigste is niet alleen een directe kostenpost; als je dit bedrag zou investeren, groeit het in 30 jaar tijd uit tot €400.000 à €800.000.

Een macro-economisch probleem

De hoge kosten van eierbevriezing zijn niet alleen een privé-aangelegenheid. Het is een beleidsfiasco waar zowel overheden als bedrijven te weinig aandacht aan besteden – met verstrekkende gevolgen voor de economie. Vrouwen die hun carrière willen uitbouwen, lopen het grootste risico op een te late gezinsuitbreiding, juist omdat ze de financiële middelen missen. Dit zijn vaak hoogopgeleide, stedelijke werknemers die cruciaal zijn voor de arbeidsmarkt.

De gevolgen van een dalende geboortecijfer zijn al zichtbaar: bijna elk OECD-land kampt met een geboortecijfer onder het vervangingsniveau. Dit bedreigt de toekomstige welvaart, de arbeidsmarkt en de publieke financiën. In de VS krijgen vrouwen voor het eerst in de geschiedenis vaker kinderen in hun veertiger jaren dan als tiener. Een krimpende bevolking leidt tot een stijgende ouderdomsafhankelijkheidsratio, wat de druk op belastingstelsels en zorgsystemen vergroot.

Eierbevriezing als onderdeel van gezinsbeleid

Eierbevriezing is net zo essentieel voor gezinsplanning als kinderopvang en ouderschapsverlof. Het stelt vrouwen in staat om op een later moment een gezin te stichten, zonder hun carrière te hoeven opgeven. Toch richten veel werkgevers zich alleen op de achterkant van gezinsvorming – zoals kinderopvang – en negeren ze de voorkant: de mogelijkheid om überhaupt kinderen te krijgen.

Wie betaalt de rekening?

De kosten van eierbevriezing raken bepaalde groepen disproportioneel hard. Zo hebben LGBTQIA+-koppels vaak al vanaf het begin medische ondersteuning nodig om biologische kinderen te krijgen, maar ontbreekt het hen vaak aan werkgeversvoordelen voor het invriezen van eicellen, zaadcellen of embryo’s. Ook jonge professionals in het begin van hun carrière worstelen met deze 'eierbevriezingsbelasting', terwijl ze juist het meest nodig zijn voor de economie.

Bedrijven die deze kosten vergoeden, investeren niet alleen in het welzijn van hun werknemers, maar ook in de toekomst van de economie. Het is tijd dat werkgevers deze verantwoordelijkheid erkennen en actie ondernemen.

"De tijd dat eierbevriezing een luxe was, is voorbij. Het is een noodzakelijke voorziening voor een gezonde arbeidsmarkt en een stabiele economie."