Bitcoin transformeert traditionele financiële wereld: samenwerking tussen concurrenten als sleutel

Samenwerking als drijvende kracht achter Bitcoin-adoptie

Tijdens het Bitcoin 2026-congres op het Nakamoto Podium stelden drie vooraanstaande Bitcoin-leiders dat de huidige institutionele groei in digitale activa mogelijk wordt gemaakt door een unieke dynamiek: directe concurrenten die openlijk samenwerken. Deze samenwerking zou wel eens de bepalende factor kunnen zijn voor de toekomst van Bitcoin in de traditionele financiële sector.

Het panel bestond uit David Bailey (CEO van Nakamoto Inc.), Alexandre Laizet (Capital B), Dylan LeClair (Metaplanet) en moderator George Mekhail (Bitcoin for Corporations). Bailey benadrukte dat Bitcoin meer lijkt op een gedecentraliseerde onderneming dan op een traditioneel financieel actief. Hij wees op de investeringen van UTXO Management in zowel Capital B als Metaplanet als voorbeeld van deze filosofie: een structuur die de grenzen tussen investeerder en samenwerkingspartner vervaagt.

LeClair voegde hieraan toe dat Bitcoin zich onderscheidt van bijna elke andere sector doordat deelnemers actief strategieën delen en elkaars werk voortbouwen. Laizet opende zijn betoog met lof voor zijn medepanelleden, een opvallende benadering in een sector waar concurrentie normaal gesproken domineert.

Structurele barrières blijven een uitdaging

Ondanks de optimistische toon was het panel ook realistisch over de obstakels die nog overwonnen moeten worden. Bitcoin bevindt zich volgens hen nog in een vroeg stadium. LeClair illustreerde dit met een opvallend cijfer: naar schatting kan 99% van het institutionele kapitaal momenteel geen toegang krijgen tot Bitcoin of Bitcoin-ETF’s. Dit komt door beperkingen in mandaten die veel fondsen beperken tot vastrentende activa of specifieke beleggingscategorieën.

Volgens LeClair maakt deze beperking het huidige moment juist zo vroeg in de adoptiecyclus. De grootste uitdaging ligt niet in ideologie, maar in infrastructuur: veilige opslagoplossingen, conforme producten en duidelijke regelgeving. Hij beschreef hyperbitcoinization niet als een plotselinge doorbraak, maar als een geleidelijk proces dat afhankelijk is van institutionele basisvoorzieningen.

LeClair wees erop dat Michael Saylor een cruciale rol heeft gespeeld bij het identificeren en aanpakken van deze kloof voor traditionele financiële instellingen. Tegelijkertijd waarschuwde hij voor een paradox: Bitcoiners die extreme prijsstijgingen verwachten, terwijl ze tegelijkertijd institutionele deelname afwijzen – de juist die deelname die dergelijke waardestijgingen mogelijk zou maken.

Bailey bevestigde dit standpunt en merkte op dat slechts enkele honderden bedrijven Bitcoin in hun balans hebben opgenomen. Strategieën voor adoptie staan nog in de kinderschoenen, en veel bedrijven volgen slechts het voorbeeld van pioniers. Hij betoogde dat uiteindelijk elke economische actor met Bitcoin in aanraking zal komen, en dat elke visie die bepaalde deelnemers uitsluit, haaks staat op de fundamentele eigenschappen van het actief.

"Voor hyperbitcoinization om werkelijkheid te worden… zal elke economische actor ter wereld Bitcoin moeten gebruiken," aldus Bailey.

Institutionele toegang als prioriteit

Laizet lichtte de aanpak van Capital B toe, die gericht is op het ontmoeten van institutionele beleggers waar zij zich bevinden. Hij noemde de Bitcoin ETP van BlackRock en de groeiende lijst van institutionele klanten als concrete voorbeelden van Europese beleggers die via conforme kanalen toegang krijgen tot Bitcoin.

Voor beleggers die de volatiliteit van Bitcoin niet kunnen dragen, bieden digitale kredietproducten een alternatief. Deze gestructureerde instrumenten geven toegang tot Bitcoin-blootstelling zonder directe blootstelling aan de prijsrisico’s. Laizet benadrukte dat deze oplossingen cruciaal zijn om institutionele adoptie te versnellen en de drempel voor nieuwe deelnemers te verlagen.