Carolina Hurricanes tonen waarom ze favoriet zijn in het Oosten

De Carolina Hurricanes hebben in de eerste playoffwedstrijd laten zien waarom ze tot de favorieten in het oosten van de NHL behoren. Na een spannende dubbele overtime in wedstrijd 2 tegen de Ottawa Senators, zitten de Canadezen met spijt in hun maag over de gemiste kansen in een veel gelijkwaardiger gespeeld duel.

Tegen deze Hurricanes weten tegenstanders dat je niet mag vertrouwen op geluk om het harde werk te doen. En dat je kansen niet mag verspillen.

De Canes: een playoffmachine met een missend einddoel

De Hurricanes zijn onder leiding van hoofdcoach Rod Brind’Amour al acht seizoenen op rij actief in de playoffs. In elke editie wisten ze minimaal één ronde te winnen. Toch zijn ze nog nooit verder gekomen dan de conference finals, met slechts één overwinning in drie pogingen. In het reguliere seizoen scoren ze punten met een bewezen formule: maximale schotverschil en de puck zo ver mogelijk van hun eigen doel houden.

Op een gemiddelde avond in de NHL levert die aanpak genoeg punten op, en zo eindigden de Canes als vijfde beste team in de competitie op goals tegen, ondanks dat geen van hun keepers boven het gemiddelde presteerde. Maar in een best-of-seven tegen een van de sterkste teams van de competitie, die zichzelf lijken te pushen alsof er geen morgen bestaat, belanden de Hurricanes vaak aan de verkeerde kant van talentongelijkheid.

Een getalenteerdere groep dan ooit

Gelukkig voor de Hurricanes lijkt dit het meest getalenteerde forwardsquad ooit in Raleigh te zijn. Pivot Sebastian Aho vormt de basis, aangevuld met een nieuwe persoonlijke recordaantal goals en punten van Andrei Svechnikov, de impactvolle vrije aanwinst Nikolaj Ehlers en jonge talenten die zich in een rap tempo ontwikkelen, zoals Seth Jarvis, Logan Stankoven en Jackson Blake.

Hoewel ik ze niet zou kiezen voor een derde ronde tegen de Lightning, ziet de eerste ronde tegen de Senators er heel anders uit – net als de 2-0 overwinning in wedstrijd 1. Wat ik vooral bewonderde, en wat me al eerder had verbaasd, was de manier waarop ze Ottawa de das omdeden zodra ze de meest gevaarlijke voorsprong in het hockey hadden genomen. Met zowel inzet als slimheid aan beide kanten van het ijs wisten ze elke comebackgedachte in de kiem te smoren.

Het was een indrukwekkende uiting van geloof en doelgerichtheid aan het begin van een playoffrun, en een bewijs van de cultuur die Brind’Amour heeft opgebouwd. Hij heeft deze veeleisende en moeilijke speelstijl tot zoveel succes weten te leiden.