Een paar weken geleden reageerde ik op een lezer die ondanks ouderdom en gevoelens van leeftijdsdiscriminatie actief wilde blijven in het milieu. Na publicatie van die column ontving ik verschillende positieve reacties. Een daarvan kwam van een drietal natuurbeschermers die de leeftijdskloof trots trotseren. Een andere reactie kwam van een Brit die advies zocht over hoe jongeren te betrekken bij milieubescherming. Laten we deze onderwerpen verder verkennen.

De kracht van een hecht team

Een van de reacties luidde: "Bedankt voor je antwoord over ouder worden. Ik ben een van de drie 'oude knarren' die ons natuurbeschermingswerk hebben moeten verminderen door gezondheidsproblemen. Maar we steunen elkaar en vinden steeds nieuwe wegen om binnen onze beperkingen actief te blijven. Dit groepje is onmisbaar!"

De drie hebben elkaar gevonden via verschillende kansen: samen lezingen gegeven, artikelen geschreven, nieuwe waarnemingen gedaan en tientallen jaren aan data gedigitaliseerd. Die data helpt nu nieuwe onderzoeken. Mentorschap hebben ze nog niet formeel opgezet, maar ze waarderen de suggestie.

Ervaring doorgeven aan de volgende generatie

Kate Ireland, directeur jeugdbetrokkenheid bij The Nature Conservancy, schrijft: "Elke natuurbeschermingsactie, elk beleidsmaatregel en elke samenwerking die vandaag wordt opgebouwd, moet morgen worden beheerd. De overdracht van zorg is een doorlopend proces."

Formal mentorschap is niet altijd nodig, maar er bestaan wel programma’s zoals het Youth Engagement Program van The Nature Conservancy en het Externship Program van National Geographic. Deze zijn speciaal bedoeld om jongeren te begeleiden – vaak digitaal via Zoom of andere platforms, zodat internationale doelgroepen kunnen worden bereikt.

Als de drie heren zelf een mentorschapsprogramma willen starten, kunnen ze zich laten inspireren door deze bestaande initiatieven. Ze kunnen een vergelijkbaar model opzetten in hun vakgebied, stad of regio.

"Om onze grootste milieuitdagingen het hoofd te bieden, hebben we leiders nodig die bereid zijn hun talenten in te zetten voor de natuur."

Kate Ireland, The Nature Conservancy

Met online mentorschap en training kunnen deelnemers hun eigen schema bepalen, onderzoeksonderwerpen kiezen en actiestappen uitzetten.

Jongeren betrekken bij natuurbescherming

Tijdens evenementen, presentaties of lezingen kunnen de drie eenvoudig contact leggen met jongere deelnemers. Tijdens pauzes of netwerkmomenten kunnen ze rondkijken in de zaal, zich voorstellen en vragen wat de jongeren naar het evenement heeft gebracht. Wie de moeite neemt om aanwezig te zijn, is vaak open voor nieuwe contacten, vragen en tips over waar ze hun energie het beste kunnen inzetten.

Het is een feit: veel jongeren voelen zich verloren, eenzaam en zonder richting. Ze zijn boos op oudere generaties omdat die hen een vervuilde planeet nalaten. Toch willen ze graag leren en bijdragen aan een betere toekomst. Door hun ervaring en kennis te delen, kunnen de drie een verschil maken.

Praktische tips voor mentorschap

  • Start klein: Begin met een informele bijeenkomst of online sessie om de dynamiek te testen.
  • Gebruik technologie: Platforms zoals Zoom maken het gemakkelijk om internationale doelgroepen te bereiken.
  • Wees toegankelijk: Laat zien dat je openstaat voor vragen en nieuwe ideeën, ongeacht de leeftijd.
  • Deel succesverhalen: Laat zien hoe eerdere projecten hebben bijgedragen aan natuurbescherming.
  • Creëer een community: Een groep jongeren die elkaar ondersteunen, versterkt de motivatie en het gevoel van verbondenheid.