De Federal Communications Commission (FCC) heeft recent een herziening gelanceerd van de TV Parental Guidelines, een vrijwillig systeem dat ouders helpt bij het beoordelen van televisieprogramma’s voor hun kinderen. Volgens de FCC zijn er zorgen over de manier waarop genderidentiteitsgerelateerde inhoud wordt geclassificeerd en gepresenteerd aan ouders.

Sarah Kate Ellis, president-directeur van GLAAD, reageert fel op deze stap. In een verklaring op woensdagavond stelt ze dat de FCC onder leiding van voorzitter Brendan Carr opnieuw probeert te bepalen wat er op televisie te zien is. Volgens haar is dit een vorm van overheidsbemoeienis die de vrijheid van meningsuiting ondermijnt.

«Ouders moeten absoluut invloed hebben op wat hun kinderen kijken, maar het zien van een LGBTQ-persoon op het scherm of in het echte leven doet geen kwaad. Wat wel schadelijk is, is overheidsingrijpen.»

— Sarah Kate Ellis, GLAAD

Ellis wijst erop dat 23% van de Amerikanen onder de 30 jaar LGBTQ is en dat meer dan 5 miljoen kinderen een LGBTQ-ouder hebben. Media zouden in staat moeten zijn om verhalen te vertellen die deze doelgroep weerspiegelen, zonder inmenging van een overheidsinstantie met een vermeende anti-transgender agenda.

De FCC stelt in haar aankondiging dat ouders zich zorgen maken over de manier waarop genderidentiteitskwesties worden gepresenteerd in kinderprogramma’s. Volgens de commissie worden shows met transgender- of non-binaire personages zonder duidelijke informatie aan ouders als geschikt voor kinderen bestempeld. Dit zou ouders belemmeren in het maken van weloverwogen keuzes voor hun gezin.

De FCC vraagt in haar oproep om reacties of het huidige systeem nog voldoende informatie biedt aan ouders. Het vrijwillige beoordelingssysteem werd in 1996 ingesteld na de Telecommunications Act en verplichtte tv-fabrikanten om technologie te ontwikkelen waarmee ouders gewelddadige, seksuele of andere ongepaste inhoud kunnen blokkeren.

Ellis roept Amerikanen op om hun stem te laten horen door een reactie in te dienen bij de FCC. Zij benadrukt dat deze herziening niet alleen gaat over televisie, maar over de vraag of een overheidsinstantie de cultuur mag vormgeven en de vrijheid van expressie mag beperken.