Jerome Hayden Powell heeft acht jaar lang de Amerikaanse economie door extreme crises geleid en zich krachtig verzet tegen ongekende pogingen van presidenten om de onafhankelijkheid van de Federal Reserve te ondermijnen. Maar dat is niet wat hij zijn kinderen later zal vertellen over zijn tijd als Fed-voorzitter.
De kern van zijn nalatenschap ligt niet in de economische cijfers, maar in zijn onwrikbare toewijding aan zijn taak en publieke dienstbaarheid. In een tijd waarin aandacht, verontwaardiging en spektakel de norm zijn, koos Powell ervoor om zich te richten op zijn werk. Zijn leiderschap, dat vandaag eindigt, wordt gekenmerkt door een benadering die bijna uit een andere tijd lijkt te komen.
De crisisjaren: van pandemie tot inflatie
Voor Powell was er geen keuze in de uitdagingen die hij moest aangaan. In april 2020, toen de wereld in lockdown was, de werkloosheid bijna 15% bedroeg en de economie in vrije val was, zei hij:
"Geen van ons heeft de luxe om onze uitdagingen te kiezen; het lot en de geschiedenis verschaffen ze ons. Onze taak is om de tests die ons worden voorgelegd, te doorstaan."
Powell’s eerste persconferentie als Fed-voorzitter, maart 2018. Foto: Alex Wong/Getty Images
Van onverwachte kandidaat tot Fed-voorzitter
Enkele weken voordat president Trump hem in 2017 nomineerde als Fed-voorzitter, schatten deskundigen zijn kansen op slechts 5%. Powell had geen geavanceerde opleiding als econoom en was geen vertrouweling van de drie presidenten die hem tot de Fed benoemden. Zijn opkomst tot de top van het mondiale economische beleid is een verhaal van hard werken en klaarstaan wanneer de geschiedenis hem riep.
Powell, een ervaren Wall Street-advocaat en dealmaker, was semi-pensionado toen president Obama hem in 2011 benoemde tot gouverneur van de Fed. Als republikein uit een andere tijd had hij eerder gediend in het ministerie van Financiën onder president George H.W. Bush. Onder Fed-voorzitter Janet Yellen groeide hij uit tot een betrouwbare kracht binnen de Fed, waar hij zich bezighield met onder meer betalingssystemen en andere cruciale, maar minder zichtbare taken.
Toen Powell in 2017 werd voorgedragen, zag minister van Financiën Steven Mnuchin in hem een kandidaat die de Fed kende, de stimulerende monetair beleid van Yellens tijd zou voortzetten en paste in Trumps wens voor een Fed-voorzitter die 'uit het centrale casting' leek te komen. Trump zou al snel zijn goedkeuring verliezen toen de Fed in 2018 begon met het verhogen van de rente.
Een erfenis van stabiliteit en veerkracht
Ondanks de politieke druk speelde de Fed onder Powell een cruciale rol in zowel de economische bloei van 2019 als het voorkomen van een nog ernstigere instorting tijdens de pandemie. Zijn benadering, die uitging van stabiliteit en langetermijnvisie, contrasteerde met de kortetermijndenken van veel politieke leiders.
In Jackson Hole, augustus 2018. Foto: David Paul Morris/Bloomberg via Getty Images
Powell’s leiderschap tijdens de Kansas City Fed-conferentie in 2018, waar hij benadrukte dat de Fed zich zou laten leiden door economische principes in plaats van politieke druk, markeerde een keerpunt. Zijn vermogen om kalm te blijven onder druk en vast te houden aan zijn principes heeft hem niet alleen respect opgeleverd binnen de financiële wereld, maar ook bij een breed publiek.