Noah Wyle zdradza: Dr. Robby dopiero w przyszłym sezonie osiągnie swoje 'dno'

HBO zakończyło drugi sezon serialu The Pitt, zamykając go sceną, w której Noah Wyle wcielający się w dr. Robby'ego wyraża chęć bycia otulonym niczym niemowlę, szepcząc „Wszystko będzie dobrze” (do prawdziwego dziecka) ze łzami w oczach – gest, który w świecie serialu uznawany jest za oznakę pełnej stabilności emocjonalnej. Choć finał sezonu mógł sugerować, że postać osiągnęła swoje „dno”, twórcy i aktorzy jednoznacznie zaprzeczają.

Zgodnie z informacjami Deadline, zarówno twórca i scenarzysta serialu R. Scott Gemmill, jak i sam Wyle potwierdzają, że dr. Robby wciąż nie dotarł do swojego psychicznego punktu krytycznego. Gemmill podkreślił, że bohater „jeszcze nie osiągnął dna”, dodając: „Robby nie otrzymuje pomocy, której potrzebuje. Jest świetny w leczeniu innych, ale fatalnie radzi sobie z samym sobą.”

Wyle, który jest także producentem wykonawczym serialu, wyjaśnił, że kolejny sezon pokaże, jak bohater pogrąża się coraz głębiej, zanim zacznie wychodzić na prostą: „Myślę, że dowiemy się, jak wygląda to dno w przyszłym roku. Mam nadzieję, że wspólnie przejdziemy pięcio- lub sześcioletnią podróż zdrowienia, która przeprowadzi postać z głębokiego załamania do stanu równowagi.”

W drugiej połowie sezonu aktor przybliżył motywacje dr. Robby'ego, zwłaszcza jego stosunek do postaci granej przez Supriyę Ganesh, dr. Samirę Mohan. „Trudno było dostrzegać słabości u innych, gdy samemu nie chce się ich widzieć w sobie” – wyjaśnił Wyle. – „Uważam, choć nie jest to popularne zdanie w internecie, że Robby naprawdę kocha Samirę i uważa ją za świetną lekarkę. Frustruje go, że nie wykorzystuje swojego potencjału. Jego metoda „tough love” jest niewłaściwa i nieprofesjonalna, ale wynika z pragnienia, by zobaczyła siebie tak, jak on ją postrzega – jako osobę utalentowaną i pełną możliwości.”

Warto zaznaczyć, że Ganesh nie powróci w trzecim sezonie, co dodatkowo komplikuje losy postaci. Mimo to Wyle wyraził nadzieję, że serial doprowadzi zarówno bohatera, jak i widzów do finału jego psychicznej podróży bez trwałych szkód emocjonalnych: „Mam nadzieję, że razem dotrzemy do końca tej drogi.”