Guillaume Canet’in yönettiği Karma, Kuzey İspanya’nın izole bir köyünde yaşayan Jeanne (Marion Cotillard) ve Daniel’in (Leonardo Sbaraglia) romantik bir dansla başlıyor. Stephen Sanchez’in seslendirdiği "Until I Found You" eşliğinde, sadece mum ışığıyla aydınlanan bir odada dans eden çift, filmin en duygusal anlarından birini sunuyor.
Ancak bu romantik sahne, izleyiciyi sert bir gerçekliğe çekiyor: Jeanne’in gizli bir dini tarikatın elinden kurtulma mücadelesi, giderek gerilim ve şiddet dolu bir yolculuğa dönüşüyor. Film, ilişkilerdeki sırların nasıl yozlaşmaya yol açtığını, dini tarikatların zihinleri ve bedenleri nasıl ele geçirdiğini ve insanların Tanrı’nın iradesini yorumlarken nasıl istismar ettiğini sorguluyor.
Cotillard’ın performansı, filmin en güçlü yanlarından biri. Jeanne’in hem sevecen hem de huzursuz edici tavırları, özellikle godsonu Mateo ile olan ilişkisinde belirginleşiyor. Mateo’nun futbol maçında alkollü bir şekilde hakemle tartışması gibi sahneler, karakterin karmaşık psikolojisini gözler önüne seriyor. Kamera çalışması da bu gerilimi destekliyor; örneğin, Daniel ve Jeanne’in karanlık bir yolda durup çevreyi inceledikleri sahne, karakterlerin içinde bulundukları belirsizliği simgeliyor.
Ancak Karma, potansiyelini tam olarak kullanamıyor. Film, gizem unsurlarını erken bir noktada çözerek, derinlikli bir hikâyeden ziyade standart bir kurtuluş öyküsüne dönüşüyor. Yine de, Cotillard’ın güçlü performansı ve gerilim dolu atmosferi, filmi izlenmeye değer kılıyor.