2026-cı il aprelin 12-də Budapeştdə Dunay çayının sahilində Péter Magyarın rəhbərlik etdiyi Tisza partiyasının tərəfdarları seçki qələbəsini qeyd edirdilər. Bu qələbə, Macarıstanın uzun illər hökumətdə olan Baş naziri Viktor Orbana qarşı əhəmiyyətli bir zərbə idi. Lakin bu qələbə sadəcə siyasi deyil, həm də liberalizmin qələbəsi idi — bu nəticə, ABŞ və digər ölkələrdə populist avtoritarizmin əleyhdarları üçün böyük bir örnək təşkil edir.

Orban öz siyasi layihəsini «i̇lliberal demokratiya» olaraq təsvir edirdi. Fidesz partiyası isə illərlə hakimiyyəti ələ keçirmək üçün müxtəlif metodlardan istifadə etdi: mediaya nəzarət, dövlət resurslarından siyasi rəqiblərə qarşı təzyiq, seçki dairələrinin qərəzli şəkildə dəyişdirilməsi və s. 2024-cü ildə yaradılan «Suverenlik Müdafiə Ofisi» jurnalistlərə və korrupsiya ilə mübarizə aparan qeyri-hökumət təşkilatlarına qarşı təzyiq vasitələrindən istifadə edirdi. «Freedom House» təşkilatı bu ofisin «xarici maraqlar daşıyan hər hansı fəaliyyətin araşdırılması üçün geniş və qeyri-müəyyən səlahiyyətlərə malik olduğunu» qeyd edir.

Hakimiyyətin ələ keçirilməsi: Məhkəmələrin nəzarət altına alınması

Orbanın «illiberal demokratiya» modelinin əsas komponentlərindən biri hüquq dövlətinə qarşı davamlı hücum idi. Fidesz, 2010-cu ildə supermajoritetdən istifadə edərək, müxalif partiyaların və ictimaiyyətin heç bir iştirakı olmadan tamamilə yeni bir konstitusiya qəbul etdi. Konstitusiya Məhkəməsinin üzv sayını 11-dən 15-ə qədər artıraraq, Fideszə dörd yeni hakim təyin etmək imkanı verdi. Eyni zamanda, hakimlərin təyinat prosesi dəyişdirilərək, partiyanın nəzarəti altına salındı. Yeni konstitusiya sayəsində hakimlərin başçısını seçmək səlahiyyəti məhkəmədən alınaraq, hökumətin nəzarətinə verildi. Hakimlərin təqaüd yaşının 70-dən 62-ə endirilməsi isə Fideszin məhkəmə sistemini tamamilə yenidən təşkil etməsinə imkan yaratdı. Milli Məhkəmə Ofisi isə hakimlərin təyin, təltif və vəzifədən azad edilməsi, həmçinin məhkəmələrin yerinin dəyişdirilməsi vasitəsilə Fideszin məhkəmələrə tam nəzarətini təmin etdi. Bu isə partiyanın maraqlarına uyğun qərarlar çıxarmaq üçün vacib idi.

Orbanın məğlubiyyəti avtoritarizm iddialarını ləğv etmir

On altı illik hakimiyyət dövründə Orban, məhkəmələri manipulyasiya etmək, siyasi müxalifətə təzyiq etmək, vətəndaş cəmiyyətini boğmaq və dövlət imkanlarından korrupsiyanın genişmiqyaslı şəkildə yayılmasına şərait yaratmaqla tanınırdı. Lakin onun tərəfdarları indi məğlubiyyətin onun avtoritarizm iddialarını ləğv etdiyini iddia edirlər. «Free Press» qəzetində yazan Mike Pesca qeyd edir ki, «Orbanın məğlubiyyəti səbəbindən, onu avtokrat olaraq qəbul etməkdənsə, intellektual cəhətdən dürüst olmaq lazımdır». Macarıstan hökuməti tərəfindən maliyyələşdirilən «Danube İnstitutu»nda çalışan amerikalı yazar Rod Dreher isə sual verir: «Neçə yarı-faşist avtokratlar seçki məğlubiyyətindən sonra belə nəzakətlə məğlubiyyətini qəbul edirlər?»

Orbanın tərəfdarları, onun hakimiyyəti dövründə korrupsiyanın geniş yayıldığını qəbul etsələr də, məğlubiyyətindən sonra bu iddiaları rədd etməyə çalışırlar. Bu strategiya, ABŞ-də də istifadə olunacaq — xüsusilə Donald Trampın tərəfdarları, onun 2024-cü ildə məğlubiyyətindən və ya 2029-cu ildə prezidentliyini tərk etməsindən sonra belə taktikalardan istifadə edəcəklər.

«Orbanın məğlubiyyəti, liberalizmin qələbəsi olmaqla yanaşı, avtoritarizmin məhv olmasının da simvoludur. Bu qələbə, digər ölkələrdə də belə dəyişikliklərin mümkün olduğunu göstərir.» — Beynəlxalq müşahidəçilər
Mənbə: The Bulwark