Club Kid: Een oprechte maar ijdele coming-of-age film vol queer vreugde

De film ‘Club Kid’ van schrijver-regisseur Jordan Firstman draait om Peter, een afgedankte feestpromotor die ontdekt dat hij een zoon heeft. De titel speelt in op een dubbele betekenis: enerzijds verwijst het naar de levensstijl van de hoofdpersoon, anderzijds naar de onverwachte verantwoordelijkheid die zijn leven op zijn kop zet.

De film verkent de spanning tussen de vrijheid van een opwindend bestaan en de plichten van volwassenheid. Het toont hoe Peter moet leren omgaan met zijn grenzen en keuzes maken over wat echt belangrijk is in zijn leven. ‘Club Kid’ is een oprechte, hartverwarmende en levendige ode aan de warmte en liefde in onconventionele levensstijlen, maar ook een eerlijke blik op de realiteit van het ouderschap.

Toch weet Firstman zichzelf soms in de weg te zitten door de film meer te gebruiken als een platform voor zelfpromotie dan als een natuurlijk verhaal. Hoewel hij meerdere rollen in de film vervult, wordt hij gedragen door een hecht team dat zijn creatieve visie ondersteunt. Een van de sleutelfiguren is cinematograaf Adam Newport-Berra, die eerder met Olivia Wilde’s ‘The Invite’ al liet zien hoe hij een enkele ruimte tot een wereld kan maken. Hier heeft hij meer ruimte om de nachtlevenavonturen van Peter vast te leggen.

In tegenstelling tot veel clubscènes in films, die vaak brede shots tonen van dansende menigten, houdt Newport-Berra de camera dichtbij. De beelden zijn bijna indringend en volgen de gezichtsuitdrukkingen van de personages. Dit is al zichtbaar in de openingscène, waarin Peter en zijn vrienden in een taxi stappen en de camera een 360-graden draai maakt, waardoor de emoties van zowel de taxichauffeur als de feestende groep duidelijk worden.

Deze benadering zorgt voor een meeslepende en bedwelmende sfeer die de film doorloopt, of de actie zich nu in de taxi, op de dansvloer of in donkere kamers afspeelt. Toch gaat ‘Club Kid’ niet alleen over de lichamelijke excessen. Het toont vooral de nasleep: de kater, het opruimen van de rommel en de herhaling van dezelfde cyclus. Peter voelt zich leeg en gevangen, ondanks dat hij altijd de sfeermaker is wanneer hij uitgaat. Zijn onzekerheid en ontevredenheid borrelen onder de oppervlakte.

De film is een eerlijke en soms pijnlijke kijk op een leven dat draait om vluchtige momenten, maar ook op de zoektocht naar betekenis. Het is een verhaal over groei, acceptatie en de moeilijke keuzes die volwassenheid met zich meebrengt.