Exit 8: De cinema van het livestream-tijdperk

Het concept van Exit 8 is eenvoudig: je bent vastgelopen in een eindeloos ronddraaiend metrostation. Merk je afwijkingen op in je huidige lus? Draai je om. Ziet alles er hetzelfde uit? Loop dan door. Elke juiste keuze leidt naar een nieuwe ingang, waar de cyclus zich herhaalt tot je uiteindelijk Exit 8 bereikt. Een opzet die perfect aansluit bij een first-person videogame, waar spelers volledige controle hebben over hun personage. Regisseur Genki Kawamura weet deze ervaring echter ook op het witte doek te brengen met behulp van lange tracking shots en vloeiende camerabewegingen.

Zonder controller of toetsenbord blijft de kijker gefocust: turend en luisterend naar kleine veranderingen. Binnen enkele minuten wordt duidelijk dat deze film geen oppervlakkige adaptatie is zoals The Mario Galaxy Movie, maar een poging om de essentie van het spel naar een nieuw medium te vertalen. Een uitdagende opdracht, maar Kawamura is geen onbekende in het schakelen tussen verschillende media.

De Japanse regisseur is bekend van zijn werk als producent van populaire animatiefilms zoals Your Name en Belle van Makoto Shinkai en Mamoru Hosoda. Daarnaast heeft hij zich ook bewezen als bestsellerauteur, onder meer met de romanisatie van Exit 8.

Kawamura’s visie voor de film ontstond tijdens een gesprek met Nintendo-legende Shigeru Miyamoto, die benadrukte dat de beste games zowel leuk zijn voor spelers als voor toeschouwers.

"Ik probeerde de kijker in de schoenen van de speler te plaatsen. In sommige scènes voelt het alsof ze naar een livestream van een videogame kijken," aldus Kawamura in een interview met Engadget.

De adaptatie van Exit 8 combineert deze diepe onderdompeling met een traditionelere verhaallijn, iets wat het spel volledig miste. De film opent met een jonge man in een overvolle metro. Een dronken zakenman scheldt een moeder uit omdat haar baby huilt. In plaats van in te grijpen, plugt de jongeman zijn oordopjes in en negeert de situatie, net als de rest van de passagiers. Hij stapt uit, terwijl de moeder het geschreeuw moet verduren.

Een herkenbare scène voor iedereen die in een drukke stad woont: momenten waarop je weet dat je zou moeten helpen, maar angst, lafheid of gêne je tegenhouden. Kort daarna ontvangt de jongeman een telefoontje van zijn ex-vriendin, die hem vertelt dat ze zwanger is. Hij belandt in de lus van Exit 8. Aanvankelijk ziet het metrostation er normaal uit: grote reclameposters, een fotohokje en willekeurige deuren. Maar al snel merkt hij dat de ruimte zich herhaalt. Dankzij een handleiding op de muur leert hij hoe hij de cyclus kan doorbreken.