Exit 8: Nowy wymiar kina – adaptacja gry w erze streamingu

Exit 8 to tytuł, który zyskał miano kultowego nie tylko w świecie gier indie, ale także jako niedawno wydana adaptacja filmowa. Jej zasady są proste: bohater utknął w nieskończonej pętli metra. Jeśli zauważy jakąś anomalię w aktualnym cyklu, zawraca. Jeśli wszystko wygląda tak samo, idzie do przodu. Każda trafna decyzja prowadzi go do nowego wejścia, gdzie pętla się powtarza, aż wreszcie dociera do punktu wyjścia – samego Exit 8.

Taka koncepcja doskonale sprawdza się w grach first-person, gdzie gracz sam kontroluje ruchy i spojrzenie postaci. Reżyser Genki Kawamura przeniósł ten mechanizm na ekran kinowy, wykorzystując długie ujęcia i płynne ruchy kamery. Nawet bez kontrolera czy myszki, widz pozostaje wciągnięty w akcję, wpatrując się w każdy szczegół i nasłuchując najmniejszych zmian. Już po kilku minutach jasne staje się, że to nie kolejna bezmyślna adaptacja gry, jak np. Super Mario Bros. Film, lecz ambitna próba przetłumaczenia doświadczenia wideo na zupełnie nowy nośnik.

To wyzwanie, przed którym cofają się nawet najlepsi twórcy. Kawamura jednak nie boi się eksperymentować. Znany jest z produkcji popularnych filmów anime, takich jak Your Name czy Belle, a także jako autor bestsellerowych powieści, w tym adaptacji Exit 8. Jego podejście do filmu zostało zainspirowane rozmową z legendarnym projektantem gier Shigeru Miyamoto, który podkreślił, że najlepsze gry są równie atrakcyjne dla graczy, co dla widzów.

„Starałem się umieścić widza w roli gracza, tak aby w niektórych scenach czuł się, jakby oglądał transmisję na żywo z rozgrywki” – wyjawił Kawamura w wywiadzie dla Engadget. „To strukturalna oś całego filmu.”

Adaptacja Exit 8 łączy immersyjne doświadczenie z klasyczną strukturą narracyjną, której brakuje w oryginalnej grze. Na początku poznajemy młodego mężczyznę stojącego w zatłoczonym metrze. Pijany biznesmen krzyczy na matkę, by uciszyła płaczące dziecko. Zamiast przeciwstawić się agresorowi, mężczyzna wkłada słuchawki i udaje, że nie słyszy. Wysiada na następnej stacji, podczas gdy matka nadal cierpi z powodu obraźliwych uwag.

To scena, którą rozpoznają wszyscy, którzy żyją w dużych miastach – momenty, w których wiemy, że powinniśmy pomóc nieznajomemu, ale powstrzymuje nas strach, tchórzostwo lub zakłopotanie. Niedługo później mężczyzna odbiera telefon od byłej partnerki, która informuje go o ciąży. Wkrótce potem wpada w pętlę Exit 8. Początkowo to zwyczajna stacja metra z plakatami reklamowymi, budką fotograficzną i drzwiami serwisowymi. Szybko jednak dostrzega, że pomieszczenie się powtarza. Pomocne instrukcje na ścianie wyjaśniają mu, jak działa ten mechanizm – każda trafna decyzja prowadzi go do nowego wejścia, gdzie pętla zaczyna się od nowa, aż wreszcie dociera do samego wyjścia, Exit 8.