John Magaro daagt traditionele opvattingen over mannelijkheid uit in de film Omaha. "Ik groeide op in het Midwest, in Cleveland, Ohio, waar banen verdwenen en het idee van mannelijkheid voor arbeiders onder druk stond", vertelt hij aan TheWrap. "Ik weet hoe moeilijk het voor hen is om hulp te zoeken."
Deze ervaring inspireerde Magaro om de hoofdrol te spelen in Omaha, geregisseerd door Cole Webley en geschreven door Robert Machoian. De film ging in première op het Sundance Film Festival 2025 en draait nu in bioscopen. Magaro speelt een personage dat simpelweg "Papa" wordt genoemd – een vader die met zijn twee kinderen (Ella en Charlie) en hond op een roadtrip door het Midwest trekt na het verlies van zijn huis tijdens de financiële crisis van 2008.
"Ik vind het geweldig dat hij gewoon 'Papa' heet. Het zegt zoveel", aldus Magaro. "Het toont het perspectief van Ella, die haar vader ziet als een mysterieuze figuur. Als kind zie je je ouders als onkwetsbare overlevenden. Maar als die zekerheid wegvalt, is dat wereldschokkend."
Magaro herkent zich in het personage. Op 12-jarige leeftijd zag hij zijn eigen vader, een leraar uit Ohio, als een onfeilbare autoriteit. Pas later ontdekte hij de verborgen strijd van zijn vader – met name zijn alcoholisme. "Mijn moeder sprak er wel over, maar we wisten het niet echt. Het was een geheim. Net als Papa in de film, vroeg hij nooit om hulp. Hij kwam uit een generatie waarin zwakte tonen taboe was."
"Uiteindelijk haalden zijn problemen hem in, net zoals bij Papa in de film", vervolgt Magaro. "Als ouder weet ik dat ik imperfect ben. Maar het is schokkend om je vader niet langer als een onwrikbare zuil te zien. Hij kon nooit om de hulp vragen die hij nodig had."
De film Omaha, gedistribueerd door Greenwich Entertainment, kwam op een bijzonder moment in Magaro’s leven. Na het filmen van September 5 in Duitsland wilde hij even afstand nemen met zijn gezin. Toen twee vrienden hem vroegen om het script van Machoian te lezen, was hij direct verkocht. "Het is een indrukwekkend verhaal met rijke personages. Iets wat ik nog niet eerder had gedaan. Aan het eind voelde ik me kapot en wist ik dat ik deze rol wilde spelen."