De uitspraak “het draait om de economie, domkop”, ooit gepopulariseerd door Bill Clintons strategie James Carville, lijkt weer actueel. Jarenlang gold deze mantra als onbetwistbaar in de Amerikaanse politiek: economische zorgen wegen zwaarder dan andere kwesties bij kiezers. Maar recent lijkt die focus te zijn verschoven.

Onder president Joe Biden kregen sociale en culturele thema’s prioriteit, terwijl beleidsvoorstellen zoals een verhoging van het minimumloon naar $15 of maatregelen tegen prijsopdrijving in supermarkten minder prominent werden. Ook de korte presidentscampagne van Kamala Harris leek deze onderwerpen niet centraal te stellen. Ondertussen stegen de prijzen onder president Donald Trump, ondanks zijn belofte om consumentengoederen betaalbaarder te maken. Zijn handelstarieven en de spanningen met Iran leidden tot hogere energiekosten en inflatie.

Deze ontwikkelingen hebben ertoe geleid dat de economie – en met name de stijgende kosten van levensonderhoud – weer bovenaan de politieke agenda staat. Zowel in de aanloop naar de tussentijdse verkiezingen van 2026 als naar de presidentsverkiezingen van 2028 is het thema ‘betaalbaarheid’ niet meer te negeren. Het woord is overal: in beleidsdocumenten, reclames en op de campagnetour. De term werd populair gemaakt door New Yorks burgemeester Zohran Mamdani, wiens campagne in 2025 volledig draaide om dit onderwerp.

Wat betekent ‘betaalbaarheid’ echt?

Voor veel Amerikanen staat ‘betaalbaarheid’ gelijk aan betaalbare huizen, gezondheidszorg, kinderopvang en voedsel. Maar de definitie verschilt per persoon – en zelfs per politicus. Donald Trump noemde het thema ooit een ‘hoax’, terwijl progressieve Democraten het zien als een noodzakelijke koerswijziging.

Om duidelijkheid te scheppen, sprak Rep. Greg Casar (D-TX), voorzitter van de Congressional Progressive Caucus, over de recent gepubliceerde ‘Nieuwe Betaalbaarheidsagenda’. Dit tienpuntenplan legt uit wat progressieve Democraten onder ‘betaalbaarheid’ verstaan en hoe ze deze doelstelling willen bereiken.

Waarom nu?

De timing van het plan is opvallend: de Democraten zitten niet in de meerderheid in het Congres, en Trump blijft president. Toch kiezen progressieve Democraten ervoor om nu met dit plan te komen. Volgens Casar is het essentieel om de focus te leggen op de dagelijkse kosten die burgers ervaren, vooral door de macht van grote bedrijven en de ultra-rijke aan te pakken.

“We moeten laten zien dat we serieus zijn over het verlagen van de kosten voor gewone Amerikanen”, aldus Casar. “Dit is niet zomaar een verkiezingsleus, maar een concreet plan met beleidsvoorstellen die direct impact kunnen hebben.”

Het plan omvat onder meer:

  • Een maximumprijs voor essentiële medicijnen, om de kosten van gezondheidszorg te verlagen.
  • Een belasting op extreme winsten van grote bedrijven, om de inkomensongelijkheid te verkleinen.
  • Een uitbreiding van de kinderbijslag om gezinnen financieel te ontlasten.
  • Een verbod op prijsopdrijving in sectoren zoals voedsel en huisvesting.
  • Een investering in openbaar vervoer om de kosten van woon-werkverkeer te verlagen.

Casar benadrukt dat veel van deze voorstellen niet alleen progressief zijn, maar ook brede steun kunnen krijgen. “We zoeken naar oplossingen die zowel Democraten als Republikeinen kunnen steunen”, zegt hij. “Betaalbaarheid is geen partijzaak, maar een kwestie van gezond verstand.”

De uitdagingen voor progressieve Democraten

Toch is het niet eenvoudig om deze agenda door te voeren. Met een Republikeinse meerderheid in het Congres en een president die weinig sympathie toont voor dergelijke beleidsmaatregelen, lijkt de weg naar implementatie lang. Maar Casar is optimistisch: “We zullen druk blijven uitoefenen, zowel op Capitol Hill als bij de kiezers. Uiteindelijk gaat het erom dat mensen zich kunnen veroorloven om te leven.”

De vraag is of de kiezers deze boodschap zullen omarmen. Na jaren van politieke verdeeldheid en economische onzekerheid lijkt ‘betaalbaarheid’ een thema dat zowel links als rechts kan aanspreken. Of het genoeg is om de politieke koers te veranderen, zal de komende verkiezingen moeten uitwijzen.

Bron: Vox