Anti-abortusbeweging teleurgesteld in Trump: waarom de strijd stagneert

De jaarlijkse March for Life-protestmars in Washington D.C. op 23 januari 2026 toonde een verdeelde anti-abortusbeweging. Ondanks eerdere successen, zoals de omverwerping van Roe v. Wade in 2022, voelen activisten zich teleurgesteld over het gebrek aan vooruitgang onder de regering-Trump.

De beweging had hoge verwachtingen na de verkiezing van Donald Trump, die zich profileerde als de meest 'pro-life'-president ooit. Toch blijkt dat zijn beleid niet de radicale veranderingen heeft gebracht waarvoor ze hoopten. Het aantal abortussen in de VS is zelfs gestegen sinds de val van Roe v. Wade, aldus Marjorie Dannenfelser, voorzitter van Susan B. Anthony Pro-Life America.

Een van de grootste frustraties is Trumps keuze voor een federaal passief beleid. In plaats van een landelijk verbod op abortus af te dwingen, kiest zijn regering voor een patchwork-aanpak waarbij staten zelf mogen beslissen. Zo werd onlangs een generieke versie van het abortusmiddel mifepristone goedgekeurd, en blijven de regels uit de Biden-periode van kracht die telefoon- of onlineconsulten voor abortuspil toestaan.

De beweging voelt zich verraden. Activisten hadden verwacht dat de omverwerping van Roe v. Wade zou leiden tot een daling van het aantal abortussen. In plaats daarvan ontstond een juridisch en politiek labyrint waarin staten tegenover elkaar staan. Dobbs v. Jackson Women’s Health Organization, de uitspraak die Roe omverwierp, liet volgens de beweging juist ruimte voor federale actie. Maar Trump en zijn regering blokkeren die optie.

Dannenfelser waarschuwde tijdens een bijeenkomst in april:

«Als de Republikeinse Partij volledig instemt met het staatsgerichte beleid van deze regering en haar toezeggingen voor pro-life-actie op federaal niveau opgeeft, dan is de beweging zoals wij die kennen ten einde.»

De frustratie groeit ook omdat Trump geen federale abortuswetgeving nastreeft. Zijn regering heeft zelfs de door Biden ingevoerde regels gehandhaafd die telemedicine voor abortus mogelijk maken. Voor de anti-abortusbeweging is dit een duidelijke breuk met hun idealen.

Ondertussen profiteren Democraten van de verdeeldheid binnen de Republikeinse Partij. Terwijl de beweging zich richt op staten als Texas en Alabama voor strenge wetten, blijven andere staten zoals Californië en New York abortus juist faciliteren. Dit leidt tot een tweedeling in het land, waarbij de federale overheid geen oplossing biedt.

Experts wijzen erop dat de beweging nu voor een existentiële keuze staat: ofwel accepteren dat abortus een federaal thema blijft, ofwel de strijd opgeven en zich richten op lokale initiatieven. Maar zonder een coherente nationale strategie dreigt de beweging haar momentum te verliezen.