Waarom een moordpoging op de president nooit een oplossing is

Cole Allen, een 31-jarige man uit Californië, die zelf toegeeft gewapend te zijn en geprobeerd heeft de beveiliging te doorbreken tijdens het White House Correspondents’ Dinner van afgelopen weekend, is deze week officieel beschuldigd van een poging tot moord op de Amerikaanse president. Hoewel de zaak nog niet volledig is uitgeklaard – er zijn twijfels of Allen überhaupt heeft geschoten in het Washington Hilton Hotel – is één ding duidelijk: een moordpoging op de president is geen oplossing.

Het idee dat iemand zou overwegen de president te vermoorden, lijkt misschien absurd, maar het is belangrijk om te benadrukken dat moord niet alleen moreel verwerpelijk is, maar ook strafbaar. Bovendien is de president van de Verenigde Staten 24/7 omringd door getrainde beveiligers. De kans op slagen is minimaal, en de gevolgen zijn onomkeerbaar. Je leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

De unieke motieven van Allen

Wat Cole Allen onderscheidt van andere potentiële moordenaars, is het ontbreken van roemzucht of extremistische retoriek. In zijn manifest toont hij berouw voor het schenden van het vertrouwen van mensen in zijn omgeving en lijkt hij geen genoegen te scheppen in zijn daad. Sterker nog, hij lijkt al voor het mislukken van zijn plan te voorzien dat de beveiliging hem zou tegenhouden. Zijn motieven zijn echter wel opvallend: hij baseert zijn actie op een gevoel van morele verwonding.

Volgens David Wood, een journalist van The Huffington Post die zich verdiept heeft in het fenomeen morele verwonding bij veteranen, gaat het hier om een diep gevoel dat de eigen morele overtuigingen zijn geschonden. Dit kan leiden tot verdriet, gevoelloosheid of schuldgevoelens. Allen schrijft in zijn manifest:

"Ik ben een burger van de Verenigde Staten. Wat mijn vertegenwoordigers doen, weerspiegelt op mij. En ik ben niet langer bereid om een pedofiel, verkrachter en verrader toe te staan mijn handen te bevuilen met zijn misdaden."

Hij voelt zich medeverantwoordelijk voor de daden van de president en ziet het als zijn plicht om in te grijpen. "Het andere wang toekeren wanneer anderen worden onderdrukt, is geen christelijk gedrag," schrijft hij, "het is medeplichtigheid aan de misdaden van de onderdrukker."

De gevaren van morele verwonding

Het meest zorgwekkende aan deze zaak is niet de daad zelf, maar de mogelijkheid dat anderen soortgelijke gevoelens koesteren. In een tijdperk waarin leiders ongestraft blijven en de overheid wordt ingezet voor eigenbelang, kan het gevoel van morele verwonding zich verspreiden. Justitie wordt als traag ervaren, en burgers voelen zich machteloos. Toch is geweld nooit een rechtvaardige oplossing.

Er zijn betere manieren om onvrede te uiten: stemmen, protesteren, het steunen van organisaties die strijden voor rechtvaardigheid, of het zoeken naar juridische wegen. Een moordpoging lost niets op en brengt alleen maar meer leed met zich mee – voor het slachtoffer, de dader en de samenleving als geheel.