De aankondiging dat Aaron Rodgers naar de Pittsburgh Steelers gaat, leek aanvankelijk een teken van normaliteit voor de stad aan de drie rivieren. Toch blijft de situatie ongebruikelijk: Rodgers verschijnt niet voor een veteranentraining, maar voor het rookietrainingskamp. Zijn aanwezigheid lijkt vooral bedoeld om kennis te maken met de nieuwe spelers. De Steelers wisten zelfs niet dat hij zou komen, aldus een bron die het beschreef als "Aaron die weer eens Aaron is".
De grootste onzekerheid blijft het ontbreken van een contract tussen Rodgers en de club. Ondanks geruchten dat het niet om geld gaat, draait een NFL-contract uiteindelijk altijd om financiële afspraken. De Collective Bargaining Agreement (CBA) bepaalt immers de basisvoorwaarden; alleen de hoogte en structuur van de betalingen zijn onderhandelbaar.
Rodgers accepteerde vorig jaar een relatief laag bedrag van $13,65 miljoen. Nu eist hij een hoger salaris, maar de Steelers willen niet meer betalen dan de inflatiecorrectie op dat bedrag. Ze passen een slimme tactiek toe: net als consumenten die dreigen met opzeggen om korting te krijgen, zetten zij druk op Rodgers.
Voor Rodgers is er weinig onderhandelingsruimte. Er zijn geen andere teams geïnteresseerd in een contract met hem. Ook de Steelers hebben geen alternatief: Mason Rudolph, Will Howard of rookie Drew Allar zijn geen serieuze vervangers. Daarom gebruikten ze de UFA-tender, officieel om een compenserende draftpick te krijgen als hij elders tekent. Maar in werkelijkheid blokkeerden ze daarmee Rodgers’ uitweg: hij kan niet langer wachten op een betere deal elders.
De vraag blijft: wat is een eerlijk salaris voor Rodgers in 2026? Een startsalaris van $25 miljoen is niet onredelijk, zeker gezien het feit dat Malik Willis met slechts zes starts een contract van $25 miljoen per jaar kreeg bij de Dolphins. Rodgers heeft immers bewezen een topkwaliteit quarterback te zijn, met bewezen prestaties in de NFL.