Çində, Nankin Universitetinin biokimya üzrə tədqiqatçısı Sin Yin, adətən laboratoriya siçanları üzərində aparılan bir tədqiqatda qeyri-adi nəticələrə rast gəldi. Tədqiqat zamanı eyni genetik mənşəyə malik olan siçanlar arasında fərqlər müşahidə edildi. Bu fərqlər onların fiziki qabiliyyətlərində idi: bəzi siçanlar digərlərinə nisbətən daha çox məsafə qət edə bilir, laktatın yığılması isə daha az müşahidə olunurdu.

Bu nəticələrdən daha da maraqlısı isə onların bu xüsusiyyətlərinin atalarının hamiləlikdən əvvəlki idman məşqləri ilə əlaqəli olması idi. Yəni, ataların fiziki aktivliyi övladların fiziki qabiliyyətlərinə təsir göstərirdi. Bu, sadəcə olaraq idman edən şəxsin deyil, onun hələ doğulmamış övladlarının da fayda görə biləcəyi bir mexanizmin mövcudluğunu göstərir.

«Məlumatları ilk dəfə gördüyümdə çox təəccübləndim», — deyə Sin Yin qeyd edir.

Tədqiqatçılar bu nəticələrin arxasında duran mexanizmi araşdırmaq üçün daha dərin tədqiqatlar aparmaq qərarına gəldilər. Onlar, siçanların atalarının idmanla məşğul olmasının onların RNA-sına təsir göstərdiyini və bunun da övladlara ötürüldüyünü müəyyənləşdirdilər. Bu, epiqenetik təsirlər adlanan bir prosesdir və genlərin dəyişmədən, ancaq fəaliyyətinin dəyişməsi ilə əlaqədardır.

Bu tədqiqat, epiqenetiklərin nəsildən-nəsilə ötürülməsi haqqında olan məlumatları genişləndirir və gələcəkdə insan sağlamlığına dair yeni perspektivlər açır. Məlum olur ki, valideynlərin həyat tərzi seçimləri övladlarının sağlamlığına da təsir göstərə bilir.