On dörd il. Həyat yoldaşımla birlikdə minivan sahibi olaraq on dörd il keçirdik. Bu ay isə bu dövr sona çatdı. Uşaqların sayı artdıqca, praktiklik özünəməxsus imicdən daha vacib olur. Mən heç vaxt minivana qarşı mənfi münasibət bəsləmədim. Hətta belə deyə bilərəm ki, "Allahım, mənim kişi kimliyimə xələl gələcək!" — heç vaxt belə hiss etmədim. Uşaqların bezi dəyişməkdən tutmuş qusma hallarına qədər hər şeyi həyata keçirən mən, belə bir fikrin mənim üçün heç bir əhəmiyyəti olmadığını anladım.

Mənim dostum və həmçinin ata olan Stiv Caban mənə bir dəfə belə demişdi: "Minivan həmin iş üçün ən düzgün alətdir." O, əlverişli, geniş və boyası cızıq atsa belə siz narahat olmazsınız. Minivan sahibinin onu pis rəftarla istifadə etməsi üçün nəzərdə tutulmuşdur. Mənim ailəm də belə etdi. Qızıl balıq qırıntılarını oturacaqların arasında qoyduq, plastik interyera gələn günəş kreminin ləkələrini çıxara bilmədik, arxaya rütubətli hələlərdən tutmuş, paxıllı futbol ayaqqabılarına, qumlu stullar və hətta iti belə qoyduq. Minivanımızla hər yeri istifadə etdik.

Bu yay minivan artıq həmin iş üçün düzgün alət deyildi. Bizim ən kiçik oğlumuz artıq 14 yaşında idi və son səyahətdə ayaq yerinin dar olduğunu bildirdi. Həmin vaxtdan o, artıq nadir hallarda minivana minirdi. Bir oğlumuz universitetdə oxuyur, digərimiz isə çoxdan yetkinlik yaşına qədəm qoyub. Yuvadan bir qədər boşalan bu ailədə daimi olaraq daşınacaq yük də azalıb. Həyat yoldaşım isə çox vaxt minivanı təkbaşına istifadə edirdi ki, bu da praktik deyildi.

Həyat yoldaşımla minivan dövrünün həm fiziki, həm də estetik cəhətdən sona çatacağını həmişə bilirdik. Evliliyin bu mərhələsində nə alacağımız haqqında söhbətlərimiz də olurdu. "Bəlkə də kabriolet alarıq, hahaha!" — belə söhbətlərimiz də olub. Lakin həyat yoldaşım minivanımızı Honda Odyssey ilə dəyişmək fikrinə düşəndə, bu qərar artıq qəbul edilmişdi. Həyat yoldaşım qərarını vermişsə, bu həqiqətə çevrilir. Mən bu faktı çoxdan qəbul etmişdim. Beləliklə, Odyssey-in də ömrü qurtardı. Artıq kiçilmə və ehtimal ki, yüksəltmə vaxtı gəlib çatmışdı. Hər ikimiz ehtiyatla həyəcanlanırdıq.

Mənbə: Defector