Kans Film Festivalindəki həddindən artıq alqışlara son qoyulmalıdır

Kans Film Festivalının premyera gecələrində iştirak edən jurnalistlərin əsas ləvazimatları not deftəri və qələm idi. Lakin indi bu siyahıya iPhone-da saat tətbiqi də əlavə olundu. Bütün bunların səbəbi isə həddindən artıq uzun davam edən alqışlar. Festivalın Grand Auditorium Lumière zalında tamaşaçıların rejissorlara, ssenaristlərə və yaxşı filmlərin aktyor heyətinə alqış tutması normal qarşılanır. Lakin bu alqışlar artıq bir rituala çevrilib və tamaşaçıların ayaqda 5-6 dəqiqədən az dayandığı halda, onların filmi bəyənmədikləri qənaətinə gəlmək adi hal oldu.

Mediya isə bu məsuliyyətin böyük hissəsini daşıyır. Press yerlərində oturub həmkarlarının film bitən kimi telefonlarını çıxarıb saat tətbiqini işə saldıqlarını görmək həm gülünc, həm də məyus edici. Bu zaman toplanan məlumatlar isə çox vaxt mənasız xəbər başlıqlarına çevrilir: “Joaquin Phoenix ‘Eddington’ MAQA Vesterninə 5 dəqiqəlik alqış zamanı gözyaşlarına qərq oldu”, “Richard Linklaterin ‘Nouvelle Vague’ filmi Kannada 10 dəqiqədən çox alqış aldı”, “‘Megalopolis’ Kannada 7 dəqiqəlik alqışla debüt etdi”.

Bu tip xəbərlər isə tamaşaçıların filmdən çox alqışın uzunluğuna diqqət yetirməsinə səbəb olur. Rejissorlar isə bu vəziyyətdən çox narahatdırlar. 2018-ci ildə Kannada premyerası olan “The Man Who Killed Don Quixote” filminin 15 dəqiqədən çox davam edən alqışından sonra rejissor Terri Gilliam belə demişdi:

“Mən orada durmuş, təşəkkür edirdim, lakin eyni zamanda düşünürdüm: Bu reaksiya filmin yaxşı olması ucundur, yoxsa mənim dayanma müddətimə görə? Mən sadəcə filmdən xoşlanıb-ləzzət alıb-almadıqlarını bilmək istəyirdim. Lakin mən orada dayanmalı, təbəssüm etməli, dalğalanmalı və aktyor heyətinə tərəf dönməli idim... Mən özümü axmaq kimi hiss etdim. Bu absurd idi.”

Bu alqışların uzunluğunu dəqiq müəyyən etmək isə çox vaxt mümkün olmur. Bir nəşr 7 dəqiqə, digər isə 10 dəqiqə olduğunu yazır. Tamaşaçılar adətən titrlər başlayanda alqışlamağa başlayır, titrlər davam etdikcə alqışlar azalır, lakin işıqlar yandıqdan sonra tamaşaçılar ayağa qalxır. Rejissor və aktyor heyətinin reaksiyası isə ekranda göstərildikdə tamaşaçılar yenidən alqışlamağa başlayır və bu müddəti uzatmağa çalışırlar. Rejissorlar mikrofon vasitəsilə söz almaqla bu müddəti qısalda bilərlər. Lakin çox vaxt onlar bunu etməkdən çəkindikləri üçün alqışlar həddindən artıq uzanır.