Jalen Brunson domineert Knicks: eenmansshow in playoff-nacht

Basketbal is een teamsport waar vijf spelers samenwerken om de bal naar de basket te brengen. Maar soms verandert het spel in een eenmansshow. Zo ook tijdens de laatste minuten van de derde wedstrijd in de eerste ronde van de playoffs tussen de New York Knicks en de Atlanta Hawks. In plaats van een collectieve aanval, zag het publiek hoe een kleine man de bal eindeloos liet stuiteren, op zoek naar een opening. Uiteindelijk gooide Jalen Brunson de bal in de ring – of beter gezegd: ernaast.

De Knicks verloren met één punt, voor de tweede keer op rij. Brunson, een getalenteerde speler, is zowel een zegen als een vloek voor zijn team. Zonder hem zouden de Knicks niet eens in de playoffs staan. Maar zijn speelstijl, die al jaren onveranderd blijft, is problematisch. Hij houdt de bal te lang vast, probeert verdedigers te misleiden met dribbels en fakes, en neemt uiteindelijk zelf de schietpoging – zelfs als een teamgenoot vrijstaat.

Zijn voorkeur voor isolatie wordt alleen maar sterker onder druk. In de cruciale momenten van een wedstrijd, wanneer verdedigers alles geven, blijven zijn teamgenoten vaak stilstaan. Ze wachten op zijn actie, in plaats van zelf ruimte te creëren. Dit is geen probleem dat alleen onder voormalig coach Tom Thibodeau speelde. Ook onder Mike Brown, die juist meer balcirculatie wilde stimuleren, blijft Brunson vasthouden aan zijn aanpak.

De Knicks hebben getalenteerde spelers zoals Karl-Anthony Towns, OG Anunoby en Mikal Bridges, die zelf kunnen scoren. Toch kiest Brunson er vaak voor om de bal zelf te houden, zelfs als de verdediging instort. Misschien is zijn isolatie niet slecht – misschien is het zelfs beter dan een slechte pas naar Bridges, die onder de basket nog steeds een moeilijke schietpoging zou nemen. Maar voor veel fans is het frustrerend om te zien hoe de bal urenlang in Brunson’s handen blijft, terwijl zijn teamgenoten passief toekijken.

Ik wil beweging zien. Ik wil dat de bal van hand naar hand gaat. Ik wil dat een Knicks-speler, die niet Brunson is, écht stappen zet in plaats van alleen zijn gewicht van de ene op de andere voet te verplaatsen. Liever verlies ik met een slecht geplande aanval dan met een eenzijdige show waarin één man alles bepaalt.