De afgelopen weken heeft president Donald Trump tijdens ogenschijnlijk onschuldige evenementen opvallende uitspraken gedaan die de aandacht trokken. Zijn opmerkingen overschaduwden vaak de officiële aanleiding van de bijeenkomsten, variërend van een fitnessceremonie tot de jaarlijkse Paaseierenrol in het Witte Huis.
Tijdens een ceremonie in de Oval Office, waar Trump de herinvoering van de Presidential Physical Fitness Award aankondigde, richtte hij zich tot aanwezige kinderen. Na een jongen te hebben verteld dat hij aan krachttraining wilde doen, waarschuwde Trump hem voor de aanwezigheid van biologische mannen in vrouwensporten. "Ik denk niet dat we ons daar zorgen over hoeven te maken met jou," zei hij tegen de jongen, die naar schatting dertien jaar oud was.
Een maand eerder, tijdens de Witte Huis Paaseierenrol, deelde Trump complottheorieën over zijn voorganger Joe Biden. Volgens Trump kon Biden zijn naam niet zelf schrijven en werd hij daarom gevolgd door een machine, een zogenaamde autopen. "Dat is niet zo goed, toch?" vroeg hij aan een groep kinderen die aan het kleuren waren.
Ook tijdens een recent evenement met bezorgdienst DoorDash liet Trump zijn politieke voorkeuren en opvattingen over gender en sport doorschemeren. Bij de bezorging van McDonald’s aan het Witte Huis stelde hij de bezorgster, Sharon Simmons, vragen over haar stemgedrag en zijn mening over mannen in vrouwensporten. Simmons, die vooral kwam praten over belastingvrijstelling voor fooien, reageerde met: "Ik heb daar eigenlijk geen mening over."
Volgens politiek commentator Andrew Egger is dit geen nieuwe trend. Trump heeft een lange geschiedenis van het vermengen van zijn politieke standpunten met ogenschijnlijk ongerelateerde evenementen. Zo maakte hij tijdens de Thanksgiving-kalkoenverlossing vorig jaar grapjes over het "terrorismecentrum" in El Salvador, waar de kalkoenen volgens hem naartoe zouden moeten.
Deze uitspraken, of ze nu bedoeld zijn als grap of serieus bedoeld zijn, zorgen ervoor dat Trumps persoonlijke politieke agenda vaak centraal staat in de media-aandacht, zelfs tijdens ceremonies die daar eigenlijk niet om draaien.