W swojej najnowszej książce „The Future of Work Is Grey: The Untapped Value of Age in the Workforce” Dan Pontefract, wielokrotnie nagradzany autor i strateg ds. przywództwa oraz kultury korporacyjnej, przedstawia pięć kluczowych wniosków dotyczących starzejącej się siły roboczej. Pontefract, który przez ponad 20 lat pełnił funkcje kierownicze w takich firmach jak TELUS, SAP i BCIT, a w 2018 roku założył własną firmę doradczą Pontefract Group, podkreśla, że organizacje ignorują nieuchronny trend demograficzny – rosnący udział pracowników powyżej 55. roku życia.

Według Światowego Forum Ekonomicznego, do 2031 roku osoby w wieku 55+ będą stanowić ponad 25% siły roboczej w krajach G7. To wzrost o około 10 punktów procentowych w porównaniu do 2011 roku. Ekspert uważa jednak, że rzeczywiste liczby mogą być jeszcze wyższe. Pomimo tego, w większości firm dyskusje o przyszłości pracy koncentrują się głównie na sztucznej inteligencji i ograniczaniu kosztów, całkowicie pomijając kluczowy aspekt: starzejący się rynek pracy.

Dlaczego demografia nie może być ignorowana?

Demografia to trend, którego nie da się zatrzymać, zredukować ani odroczyć. Starszych pracowników nie można traktować jako opcjonalnych – stanowią oni fundament wiedzy instytucjonalnej, ciągłości kulturowej i transferu umiejętności. Automatyzacja nie rozwiąże problemów związanych z niedoborem doświadczonej kadry. Przyszłość pracy będzie szara – i to nie jest metafora, lecz rzeczywistość.

Rzeki, skały i rubiny: nowa klasyfikacja pracowników

Aby lepiej zrozumieć rolę różnych grup wiekowych w organizacji, Pontefract proponuje metaforyczny podział na trzy kategorie:

  • Rzeki – młodzi pracownicy na początku kariery. Charakteryzują się energią, elastycznością i szybkością uczenia się, co psychologowie nazywają płynną inteligencją. Są niezbędni dla innowacyjności, ale często postrzegani są jako niedoświadczeni lub nieodpowiedzialni.
  • Skały – doświadczeni profesjonaliści w średnim wieku. To oni zapewniają stabilność, odpowiedzialność i realizację strategicznych celów firmy. Są fundamentem efektywności operacyjnej.
  • Rubiny – najbardziej doświadczeni pracownicy, którzy posiadają utrwaloną inteligencję. Ich wartość tkwi w wiedzy instytucjonalnej, umiejętnościach podejmowania trafnych decyzji oraz rozległych sieciach kontaktów, które często przewyższają możliwości systemów CRM.

Większość firm popełnia błąd, projektując polityki kadrowe z myślą o jednej grupie wiekowej. Tymczasem sukces w przyszłości zależy od zintegrowanego podejścia, które doceni wkład każdej z tych grup.

Jak firmy mogą wykorzystać potencjał starzejącej się kadry?

Pontefract podkreśla, że organizacje muszą przestać klasyfikować pracowników wyłącznie przez pryzmat generacji. Zamiast tego powinny skupić się na tworzeniu środowiska pracy, które:

  • Wspiera transfer wiedzy między pokoleniami.
  • Docenia doświadczenie i umiejętności starszych pracowników.
  • Stwarza możliwości rozwoju dla młodszych członków zespołu.
  • Buduje kulturę wzajemnego szacunku i współpracy.

Tylko w ten sposób firmy będą w stanie przetrwać i odnieść sukces w erze, w której przyszłość pracy jest szara.

Źródło: Fast Company