Basketbol oyununu izləyərkən hər kəs sona yaxın hesabı nəzərdən keçirərək, hansı komandanın qalib gələcəyini proqnozlaşdırmağa çalışır. Mən də bu cür düşünənlərdənəm. Oyunun sonuna yaxın, xüsusən dördüncü hissənin beşinci dəqiqəsində, lider komandanın hansı xalı qazanacağını və digərinin buna cavab verib-verməyəcəyini hesablamağa çalışıram.

Çərşənbə axşamı keçirilən beşinci oyun – Cleveland Cavaliers və Detroit Pistons qarşılaşması da məhz belə bir andı. Oyunun 3:57 hissəsində, Pistons 100 xalla irəlidə idi. Donovan Mitchell çox zəif çıxış edirdi, James Harden isə rahat atışlar üçün yer tapa bilmirdi. Evan Mobley isə topu itirmək və qeyri-stabil atışlar etməkdə idi. Cavs isə 91 xalla pis vəziyyətdə idi.

Mənim üçün bu, sadəcə bir oyun strategiyası idi: Hansı xal yalnız Pistons üçün mümkün ola bilərdi? Cavs 91 xalı 2,643 saniyəyə qazanmışdı. Qalan 237 saniyədə 15 xal qazanmaq real idi? Yox, heç də deyil. Ancaq möcüzə baş verərdisə? Digər tərəfdən, Pistons beş-dörd sahə hücumunda cəmi altı xal qazanmaq üçün nə edə bilərdi? Sərbəst atışlar, bilərəkdən edilən foullar, Cade Cunningham-ın hər yerdən topu aparmaq bacarığı nəzərə alınmalı idi. Mənim proqnozum belə idi: 106 xal. Bu, çox riskli bir proqnoz deyildi, hətta həvəskar analitikaya belə aid edilmirdi. Sadəcə oyun sonunu daha maraqlı izləmək üçün bir yol idi.

Regulyasiyanın son dəqiqələrində Cavs yaxşı çıxış etdi, lakin əvvəlcə oyunu itirmək təhlükəsi ilə qarşılaşdı. Max Strus vacib üçlü atışını yerinə yetirdi, lakin sonra Pistons hücum reboundu qazandı və Tobias Harris-ə künc mövqeyindən rahat üçlü atış imkanı yaratdı. Harris də bu fürsətdən istifadə etdi. Liderlik yenidən doqquz xala çatdı, lakin mənim proqnozum üçün daha vacib məsələ isə belə idi: Pistons artıq 103 xala sahib idi və qalan üç dəqiqədə cəmi üç xal qazanmalı idi. Onlar bu oyunu uduzmaq haqqında düşünməyə belə ehtiyac duymurdular!

Mənbə: Defector