Eerlijk zijn over groeiproces leidt tot succes: de les van Miles Davis en Courtnee LeClaire

De legendarische jazztrompettist Miles Davis zei ooit: ‘Soms moet je lang spelen om te kunnen spelen zoals jezelf.’ Deze uitspraak vat samen waarom de beste kunstenaars niet alleen meester zijn in hun vak, maar ook een unieke stem hebben. Ze hebben zich volledig toegewijd aan het proces van worden wie ze zijn – inclusief de mislukkingen die daarbij horen.

Toch is dat precies het deel dat niemand bespreekt: het werk dat nodig is om te groeien. We verwachten dat we naar de sportschool gaan en direct een sixpack hebben. Maar zo werkt het niet. Zo werkt het leven niet. Groei vraagt om een proces, en dat proces zit vol met tegenslagen. Waarom vertellen we dan zo weinig over die mislukkingen als we onze eigen successen delen? Waarom poetsen we onze verhalen op en laten we de minder fraaie momenten weg?

Niemand wil falen, laat staan toegeven dat het gebeurd is. Toch is falen een onvermijdelijk onderdeel van groei. Om goed te worden in iets, moeten we eerst slecht zijn. Misschien moeten we daarom vaker het volledige verhaal delen – zodat anderen beter kunnen navigeren in hun eigen groeiproces.

Van Apple tot de Oakland Raiders: het verhaal van Courtnee LeClaire

Courtnee LeClaire weet als geen ander hoe belangrijk eerlijkheid over falen is. Haar carrière is indrukwekkend: ze was hoofd wereldwijde app-marketing en corporate partnerships bij Apple na de lancering van de iPod en iPhone. Ze bekleedde leidinggevende marketingfuncties bij Disney en Intel en was CMO van de Oakland Raiders. Tegenwoordig heeft ze een nieuwe titel: chief ‘becoming’ officer.

In deze rol begeleidt ze leiders bij hun persoonlijke groei. Ze helpt hen hun ware potentieel te bereiken – wat Paul Coelho in De Alchemist de ‘persoonlijke legende’ noemt. Ondanks haar indrukwekkende cv besteedt LeClaire nu meer tijd aan het bespreken van haar mislukkingen. Maar ze maakt een belangrijk onderscheid tussen ‘falen’ en ‘falend zijn’ – een nuance die veel van onze angst voor falen wegneemt.

Het verschil tussen falen en falend zijn

Volgens LeClaire is falen een afgerond verhaal: ‘Ik faalde, dus ik ben een mislukking.’ Het is een statisch label dat ons beperkt. Falend zijn, daarentegen, is een actief proces: ‘Ik faal nu, dus ik moet iets doen.’ Of: ‘Ik faalde toen, dus ik deed X.’

Dit kleine verschil in taalgebruik maakt een wereld van verschil. Het erkent dat groei niet lineair verloopt, maar een proces is van vallen en opstaan. Door open te zijn over onze mislukkingen, kunnen we anderen inspireren en begeleiden in hun eigen groei.

Waarom we falen moeten omarmen

Onze maatschappij beloont succes, niet de reis ernaartoe. LinkedIn-klikjes gaan naar de eindresultaten, niet naar de mislukkingen die eraan voorafgingen. Maar juist die mislukkingen zijn essentieel voor groei. Ze leren ons doorzettingsvermogen, creativiteit en veerkracht.

LeClaire’s benadering laat zien dat eerlijkheid over falen niet alleen helpt bij persoonlijke groei, maar ook bij het leiden van anderen. Door te erkennen dat falen een onderdeel is van het proces, kunnen we een cultuur creëren waarin mensen zich veilig voelen om risico’s te nemen en te experimenteren.

Misschien is de les van Miles Davis en Courtnee LeClaire wel deze: word wie je bent door te accepteren wie je nog niet bent. En dat begint met het durven delen van de volledige waarheid – inclusief de mislukkingen.