FDA versoepelt psychedelica-regels: een stap vooruit, maar nog geen doorbraak

FDA versoegt regels voor psychedelica, maar blijft een trage bureaucratie

De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) staat al decennialang bekend om haar trage en soms willekeurige goedkeuringsprocedures voor medicijnen en voedsel. Een voorbeeld hiervan is de negen pagina’s tellende regeling voor bevroren lasagne, waarin precies wordt voorgeschreven aan welke normen de noedels moeten voldoen. Toch lijkt de FDA nu een kleine stap te zetten richting versoepeling van de regels voor psychedelica als behandeling voor ernstige psychische aandoeningen.

Volgens econoom Alex Tabarrok van de George Mason University heeft de FDA een perverse prikkel: het uitstellen van de goedkeuring van nieuwe medicijnen kan dodelijk zijn. Als de FDA een slecht medicijn goedkeurt, zijn de slachtoffers direct zichtbaar. Bij het tegenhouden van een goed medicijn of het jarenlang vertragen van de goedkeuring, sterven mensen echter onzichtbaar – ‘in een onzichtbare begraafplaats’, aldus Tabarrok.

Van lasagne naar psychedelica: de willekeur van de FDA

De bureaucratische rompslomp van de FDA is legendarisch. Zo zijn er gedetailleerde regels voor producten als bevroren lasagne, waarin wordt vastgelegd welke normen de noedels moeten halen. Deze willekeurige regels illustreren hoe de FDA soms meer bezig is met minutieuze details dan met daadwerkelijke veiligheid of innovatie.

Onder leiding van voormalig presidentskandidaat Robert F. Kennedy Jr., die zelf heeft toegegeven cocaïne te snuiven van toiletbrillen, heeft de FDA zich recentelijk gericht op het verbieden van ogenschijnlijk onschuldige producten, zoals Jell-O in verpleeghuizen. Tegelijkertijd lijkt de organisatie zich plotseling zorgen te maken over zaadoliën. Toch is er onder de huidige regering een lichtere aanpak zichtbaar ten aanzien van stoffen die eerder onder een verbod vielen.

Psychedelica als medicijn: een kleine maar belangrijke stap

Recentelijk heeft de FDA aangekondigd dat psychedelica, zoals psilocybine (uit paddenstoelen) en MDMA (ecstasy), mogelijk worden toegestaan als behandeling voor ernstige psychische aandoeningen. Deze stoffen worden heringedeeld naar Schedule III, wat betekent dat ze een laag risico op verslaving hebben. Dit kan de klinische tests versnellen, mits de FDA daadwerkelijk meewerkt – wat nooit vanzelfsprekend is.

Hoewel deze stap positief is, blijft het een kleine verandering. Legalering of decriminalisering is nog ver weg. De FDA benadrukt dat het gebruik van psychedelica alleen is toegestaan als onderdeel van een gecertificeerd behandelplan. Dit betekent dat patiënten nog steeds afhankelijk zijn van de bureaucratische goedkeuringsprocedure, die berucht is om zijn traagheid.

Andere versoepelingen: nicotine en cannabis

Naast psychedelica heeft de FDA ook stappen gezet op het gebied van nicotine en cannabis. Zo overweegt de organisatie om bepaalde smaken in nicotineproducten, zoals vapes en snus, toe te staan om volwassen rokers te helpen stoppen met roken. Hoewel dit een positieve ontwikkeling lijkt, blijft de goedkeuringsprocedure lang en ingewikkeld.

Ook cannabis is recentelijk heringedeeld, maar de details van deze wijziging tonen aan dat er minder veranderd dan op het eerste gezicht lijkt. Desondanks is elke stap in de richting van meer onderzoek naar cannabisgerelateerde medicijnen welkom.

«De FDA heeft een perverse prikkel: het uitstellen van de goedkeuring van nieuwe medicijnen kan dodelijk zijn. Als de FDA een slecht medicijn goedkeurt, zijn de slachtoffers direct zichtbaar. Bij het tegenhouden van een goed medicijn of het jarenlang vertragen van de goedkeuring, sterven mensen echter onzichtbaar.»

Conclusie: vooruitgang, maar nog een lange weg te gaan

De versoepeling van de regels voor psychedelica is een stap in de goede richting, maar de FDA blijft een trage en soms willekeurige organisatie. De bureaucratische rompslomp en de focus op details boven innovatie blijven een obstakel voor echte vooruitgang. Hoewel de huidige regering kleine stappen zet, zal er nog veel meer nodig zijn voordat patiënten daadwerkelijk toegang krijgen tot nieuwe behandelingen zonder onnodige vertragingen.