Hank Green beschuldigt klimaatontkenning in video over misleidende grafieken

De populaire wetenschapscommunicator Hank Green publiceerde onlangs een YouTube-video met de titel "A Masterclass in Manipulation". Hierin reageert hij op een video die ik maakte over misleidende klimaatgrafieken. Green speelt niet alleen fragmenten af, maar toont lange, onbewerkte stukken uit mijn video. Daarmee leert hij zijn publiek hoe je grafieken correct leest en retorische trucs herkent.

Zijn video demonstreert een belangrijke les: twee mensen kunnen dezelfde data bekijken en toch tot verschillende conclusies komen, zonder dat één van hen fraude pleegt. Dat is een punt dat de moeite waard is om hardop te zeggen. Tegelijkertijd gebruikt Green zelf subtiele manipulatie-technieken die hij mij verwijt. Dat is geen aanval op hem, maar een constatering: elke argumentatie heeft een bepaalde bias. De enige robuuste verdediging is dat kijkers leren deze bias te herkennen.

Green maakt goede punten, maar verkeert mijn argumenten ook op sommige punten. Daarop zal ik later ingaan. Eerst wil ik zijn algemene framing aanvechten. Green stelt dat ik deel uitmaak van de achterhoede van klimaatontkenning: eerst beweerde ik dat opwarming niet bestond, daarna dat de mens niet de oorzaak was, en nu zou ik beweren dat actie zinloos is. Dat klopt niet.

Ik schrijf al decennialang over klimaat. Mijn standpunt is altijd geweest: opwarming is reëel, de mens draagt substantieel bij, het is belangrijk, en de keuzes die we maken in onze reactie zijn minstens zo cruciaal als de diagnose zelf. Elke kritiek op klimaatalarmisme afdoen als 'nietsdoenisme' is zelf een retorische zet. Daar wil ik het meest tegen ingaan.

Een eeuw lang werk aan duurzaamheid

Het verminderen van de menselijke impact op het milieu is een project dat zich over tientallen jaren uitstrekt en vele domeinen beslaat: water, bodem, biodiversiteit, materialen, lucht en klimaat. Het meest ingrijpende wat in mijn leven op dit gebied is gebeurd, is dat de VS nu 60% minder energie nodig heeft om één dollar aan bbp te produceren dan in 1965. En die efficiëntie blijft stijgen. Dit is de belangrijkste reden waarom de uitstoot per eenheid productie losgekoppeld is van economische groei.

Dit succes is het resultaat van jarenlange inspanningen van ingenieurs, investeerders en operators die vrijwillig door de markt werden omarmd. Ondertussen heeft de activistische vleugel van de klimaatbeweging dezelfde 50 jaar besteed aan het absorberen van overheidsgeld, het voorstellen van dure gedwongen oplossingen en het aanvallen van tegenstanders. Zij krijgen het meeste aandacht.

De discussie over de grafieken

Green gaat akkoord met mijn analyse van één van de drie grafieken die ik besprak. Hij geeft toe dat deze "niet een heel goede grafiek" is. Maar hij beschuldigt mij van cherrypicken: "Ik ging naar de Substack van de man die hem maakte. Niemand heeft hem gezien. Hij had maar 25 likes. We focussen op niets."

De maker van die grafiek is Zeke Hausfather, een vooraanstaand klimaatwetenschapper. Ik koos ervoor om deze grafiek te analyseren omdat deze het hoogtepunt vormde van een Bloomberg-column met de titel "A Chart Climate Denialists Can't Ignore". Die column, die ik in mijn video aanhaal, gebruikt dezelfde alarmistische framing waar mijn video over gaat. Green erkent op een gegeven moment de Bloomberg-column, maar keert daarna terug naar zijn eerdere kritiek.

Elke discussie over klimaatdata en -beleid is complex. Het is essentieel om kritisch te blijven en niet zomaar aannames te doen over de intenties van anderen.