Hantavirus bereikt zelfs de meest afgelegen eilanden ter wereld

De eilandengroep Tristan da Cunha, met slechts 224 inwoners, heeft geen vliegveld en een kleine haven die alleen kleine boten kan verwerken. Een reis naar de dichtstbijzijnde menselijke nederzetting duurt een week. Toch slaagde het Britse leger erin om zaterdag voor het eerst een medisch team per parachute af te zetten naar het eiland. De missie volgde op een bevestigde hantavirusbesmetting.

Het vliegtuig, geladen met medische voorraden, een arts, een verpleegkundige en een peloton parachutisten van de 16 Air Assault Brigade, vertrok vanaf RAF Brize Norton nabij Oxford. Na een tussenstop op Ascension vloog het 3.200 kilometer zuidwaarts om het team veilig op Tristan da Cunha te droppen. Dit Britse overzeese gebied is een van de meest afgelegen ter wereld.

De patiënt op Tristan da Cunha was eerder aan boord van de MV Hondius, een cruiseschip dat centraal staat in een uitbraak van hantavirus. Deze zeldzame, maar dodelijke ziekte verspreidt zich zelden van mens op mens. Toch blijkt dat Tristan da Cunha niet het enige Britse eiland is dat getroffen wordt.

Pitcairn, met slechts 35 inwoners, is alleen bereikbaar via een 32 uur durende boottocht vanaf Mangareva in Frans-Polynesië. Toch slaagde een Amerikaanse vrouw, die eveneens op de MV Hondius had gezeten, erin om naar Pitcairn te reizen. Voordat autoriteiten haar opspoorden, had ze al een vlucht naar San Francisco genomen, via Tahiti en Mangareva, gevolgd door de lange boottocht naar Pitcairn.

Gelukkig vertoont de vrouw geen symptomen van hantavirus, aldus Franse autoriteiten. Ze mag het eiland pas verlaten wanneer is vastgesteld dat ze geen gevaar vormt. Aangezien de boot tussen Mangareva en Pitcairn slechts één keer per week vaart, is isolatie geen probleem.

Er zit een ironische kant aan deze situatie: twee eilanden, bekend om hun afzondering, worden als eerste getroffen door een wereldwijde gezondheidscrisis. Toch danken beide gemeenschappen hun bestaan juist aan wereldhandel. Pitcairn werd oorspronkelijk bevolkt door muiters van de HMS Bounty en hun Polynesisiche partners. In 1789 vertrok de Bounty met een lading broodvruchten vanuit Tahiti, bedoeld voor Britse koloniën in het Caribisch gebied. De bemanning, die vijf maanden in Tahiti had doorgebracht, besloot de kapitein achter te laten en koers te zetten naar een onbewoond eiland.

Jaren later werd Pitcairn herontdekt door Britse zeelieden en groeide het uit tot een bestemming voor missionarissen en later toeristen die op zoek waren naar de verste uithoeken van de aarde. Dit verklaart mogelijk waarom de vrouw van de MV Hondius koers zette naar Pitcairn na haar reis over de Atlantische Oceaan.

De isolatie van Pitcairn kent echter ook een duistere kant. In 2004 werd een derde van de mannelijke bevolking veroordeeld voor seksueel misbruik. Tristan da Cunha heeft een minder gewelddadige geschiedenis. Het eiland werd in 1810 gesticht door de excentrieke Amerikaanse zeeman Jonathan Lambert, die zichzelf uitriep tot heerser.