De San Francisco Giants staan bekend als een historische baseballploeg, maar dit seizoen is allesbehalve roemrijk. Met een record van 13-20 (goed voor een gedeelde laatste plaats in de National League) zijn ze een van de slechtste teams van de MLB. Ze delen deze onenviable positie met Team McKinney en staan slechts een half spel voor op Team Roth en Team Kalaf.

Wat deze ploeg extra pijnlijk maakt, is de manier waarop ze verliezen. De Giants spelen niet alleen vaak verloren, ze doen het ook extreem snel. Gemiddeld duurt een wedstrijd slechts 2 uur en 36 minuten – de kortste speeltijd van de hele competitie. Dit komt niet door spectaculaire actie, maar door een gebrek aan aanvallend vermogen. Ze scoren gemiddeld minder dan drie runs per wedstrijd, minder dan enig ander team in de MLB. Ter vergelijking: hun aantal homeruns als ploeg is slechts zes meer dan dat van Munetaka Murakami, de enige speler van de Chicago Cubs die dit seizoen al zes homers sloeg.

De aanval van de Giants is een van de zwakste van de competitie. Hun twee duurste spelers, Willy Adames en Rafael Devers, leveren de minste productie. Ook hun manager, Tony Vitello, wordt bekritiseerd om zijn aanpak. Zijn bullpenstrategie doet denken aan een college-team, niet aan een professionele MLB-ploeg. In plaats van slimme inzet van pitchers, lijkt hij vaak te gokken.

De cijfers liegen er niet om: de Giants zijn zeven keer al in de eerste zeven innings uitgeschakeld. In vier andere wedstrijden scoorde het team slechts één run, en in nog eens vier wedstrijden slechts twee runs. In totaal gaat het om 15 van de 20 nederlagen. Een bezoek aan een Giants-wedstrijd betekent dus: één keer naar de snackbar, één keer naar het toilet en een lange wandeling naar de veerboot in de zevende inning.

Hoe kon het zo ver komen? De Giants, ooit een succesvolle ploeg met drie World Series-titels in vijf jaar (2010-2014), lijken hun formule kwijt te zijn. De combinatie van een zwakke aanval, een onvoorspelbare bullpen en een gebrek aan consistentie maakt van deze ploeg een van de grootste teleurstellingen van het seizoen.

Voor fans is het een zware tijd. Voor tegenstanders een makkelijke prooi. En voor de rest van de MLB een herinnering dat zelfs de grootste namen niet immuun zijn voor een slecht seizoen.