Toen Peter Parker in het Marvel Cinematic Universe (MCU) debuteerde, was hij korte tijd de Peter die we kenden uit de strips en films: een slimme tiener uit Queens die trots een dvd-speler meesleept die hij op straat vond. Maar al snel veranderde dat. Vanaf Captain America: Civil War werd de MCU-versie van Spider-Man een protegé van Tony Stark, een jongen met toegang tot geavanceerde technologie en nano-pakken, die nooit meer een slecht betaalde freelanceklus hoefde aan te nemen bij J. Jonah Jameson.
De aankomende film Spider-Man: Brand New Day belooft Peter weer terug te brengen naar zijn basisprincipes. Na Tony’s dood in Avengers: Endgame en de geheugenreset in Spider-Man: No Way Home staat Peter er alleen voor. De scriptnotities die regisseur Destin Daniel Cretton deelde met Entertainment Weekly, bevestigen dit grotendeels. Zo staat er: ‘Geen Stark-geld meer voor gadgets.’ Dat is een opluchting voor fans die houden van de klassieke Spider-Man: een gewone jongen met uitzonderlijke intelligentie.
Toch worden deze hoopvolle signalen al snel getemperd door de scriptpagina’s zelf. Daarin lezen we over Peter’s AI en zijn ‘Fabricator’, uitvindingen die meer middelen suggereren dan een tiener met beperkte fondsen zou moeten hebben. Cretton’s aantekeningen beschrijven de Fabricator als ‘iets wat gemaakt kan worden door een geniale tiener met beperkte middelen’, wat aansluit bij een notitie over zijn AI (genaamd E.V.): ‘Al zijn technologie moet door Peter zelf gemaakt zijn.’
Deze notities benadrukken dat Peter zijn miljardair-beschermheer heeft verloren en nu alles zelf moet doen. Maar hij heeft nog steeds toegang tot een AI en een machine om pakken te maken, net als onder Tony’s hoede. Wat is dan het verschil?
Peter’s genialiteit en vermogen om gadgets te maken zijn altijd een punt van discussie geweest. Al in zijn debuut in Amazing Fantasy #15 uit 1962 was Peter een tiener uit de arbeidersklasse in Queens die toevallig supersterke, oplosbare webben en een machine om die webben af te schieten in zijn slaapkamer maakte. Door de jaren heen voegde hij andere high-tech apparaten toe aan zijn arsenaal, zoals sporenzoekers en een opvallende spotlight die zijn gezicht projecteert.
De opmerking dat Peter rijk zou zijn als hij zijn patenten zou verkopen, is net zo cliché als zeggen dat Bruce Wayne meer goeds zou doen als hij zijn miljoenen zou doneren aan geestelijke gezondheidszorg. We moeten gewoon accepteren dat Peter een supergenie is, en tegelijkertijd zo arm dat hij moet werken voor een gierige J. Jonah Jameson—want dat is hoe we de klassieke Spider-Man-verhalen krijgen die we zo waarderen.
Maar de MCU-versie van Peter Parker krijgt die vrijheid niet. Marvel heeft hem zo ver uit zijn oorspronkelijke arbeidersmilieu gehaald en Tony Stark zo centraal gesteld, dat Spider-Man nog steeds niet de kans krijgt om écht een ‘gewone jongen’ te zijn.