Verzekeraars trekken zich terug uit AI-dekking: bedrijven lopen risico

Verzekeraars schrappen AI-dekking: wie betaalt de rekening?

Kunstmatige intelligentie (AI) blijkt niet alleen een kopzorg voor HR-afdelingen. Ook juridische teams van bedrijven raken steeds vaker verstrikt in de fouten van deze technologie. Uit een rapport van de herverzekeraar Gallagher Re blijkt dat het aantal rechtszaken met betrekking tot generatieve AI in de Verenigde Staten tussen 2021 en 2025 met maar liefst 978% is gestegen.

In reactie daarop verwijderen grote verzekeraars zoals Berkshire Hathaway, Chubb en Travelers de dekking voor AI-gerelateerde aansprakelijkheid uit hun polissen. Technisch gezien voegen ze ‘AI-uitsluitingsclausules’ toe aan hun standaard zakelijke aansprakelijkheidsverzekeringen. Deze clausules dekken onder meer:

• Discriminatie door AI-systemen door werknemers;
• Inbreuk op intellectueel eigendom, zoals het onbewust gebruiken van auteursrechtelijk beschermd materiaal door AI;
• Schade aan eigendommen veroorzaakt door autonome of robotische systemen.

Deze stap kan bedrijven blootstellen aan aanzienlijke financiële schades. Daarnaast kan het de adoptie van AI in het bedrijfsleven vertragen, nu bestuurders zich afvragen of de risico’s opwegen tegen de voordelen. Ifeoma Yvonne Ajunwa, hoogleraar aan de Emory University School of Law, waarschuwt: “Bedrijven willen meeliften op de AI-golf, maar ze moeten eerst checken of ze wel volledig beschermd zijn.”

Niet alle verzekeraars volgen het voorbeeld

Hoewel grote namen zoals Berkshire Hathaway, Chubb en Travelers de dekking intrekken, zijn niet alle verzekeraars deze weg ingeslagen. HSB lanceerde in maart een specifieke AI-aansprakelijkheidsverzekering voor kleine bedrijven. Timothy Zeilman, hoofd productontwikkeling bij HSB, licht toe: “Alle soorten bedrijven gebruiken AI om taken sneller en efficiënter uit te voeren. Tegelijkertijd brengt deze transformatie nieuwe juridische en financiële risico’s met zich mee. Bedrijven vragen zich af: ben ik wel beschermd? AI-verzekeringen helpen om die onzekerheid weg te nemen.”

Daarnaast zijn er kleinere verzekeraars die zich specifiek richten op AI-risico’s. Sommige worden ondersteund door gevestigde namen, zoals Armilla AI (met onder meer Chaucer Group en Axis Capital als investeerders). Andere opereren onafhankelijk. Dit kan de situatie voor bedrijven extra ingewikkeld maken als ze niet goed onderzoek doen. Ajunwa vergelijkt het met het wilde westen: “Je moet uiterst voorzichtig zijn. Onderzoek wie de verzekering aanbiedt. Hoe goed is hun financiële positie? Als ze voor $10 miljoen of $20 miljoen verzekeren, hebben ze dan wel voldoende kapitaal om die schade te dekken? Zal je bij een claim daadwerkelijk een uitkering krijgen?”

Historisch precedent: van internet naar AI

Deze ontwikkeling komt niet uit de lucht vallen. In de vroege jaren ’90 sloten verzekeraars soortgelijke uitzonderingen voor online activiteiten uit hun polissen, toen het internet een standaard werd. Dit leidde uiteindelijk tot de opkomst van cyberverzekeringen. Oorspronkelijk gericht op IT-bedrijven, dekten deze polissen eerst vooral dataverwerkingsfouten en risico’s op het gebied van online media. Inmiddels zijn ze uitgebreid tot een breder specialisme.

Een andere vergelijking is de gezondheidszorg. Verzekeraars weigeren vaak nieuwe medische behandelingen of apparaten te vergoeden totdat de risico’s voldoende in kaart zijn gebracht. Dit fenomeen doet zich nu ook voor bij AI. Ajunwa concludeert: “Bedrijven moeten niet alleen de technologie omarmen, maar ook de bijbehorende risico’s serieus nemen. Pas dan kunnen ze vol vertrouwen investeren in AI.”

“Bedrijven willen meeliften op de AI-golf, maar ze moeten eerst checken of ze wel volledig beschermd zijn.”