Op 3 mei 1802 werd Washington D.C. officieel geïncorporeerd als de hoofdstad van de Verenigde Staten. Deze historische gebeurtenis vond haar basis in Artikel I, Sectie 8 van de Amerikaanse grondwet, waarin staat dat het Congres het recht heeft om "exclusieve wetgeving uit te oefenen in alle gevallen over een dergelijk district (niet groter dan tien vierkante mijl), dat door afgifte van specifieke staten en met instemming van het Congres, de zetel van de regering van de Verenigde Staten wordt."
Deze wet legde de juridische basis voor de unieke status van Washington D.C. als federaal district, los van enige staat. Het betekende dat het Congres volledige controle kreeg over de wetgeving en het bestuur van het gebied, wat tot op de dag van vandaag van kracht blijft.
De incorporatie van Washington D.C. was een cruciale stap in de ontwikkeling van de Amerikaanse federale overheid. Het zorgde voor een neutrale, centraal gelegen locatie voor de nationale regering, ver weg van de politieke invloeden van individuele staten.