5 maja 1992 roku Stany Zjednoczone oficjalnie ratyfikowały 27. poprawkę do Konstytucji, która wprowadza istotne ograniczenie dotyczące podwyżek wynagrodzeń dla senatorów i przedstawicieli Izby Reprezentantów.

Zgodnie z jej zapisami, żadna ustawa zmieniająca wysokość wynagrodzenia członków Kongresu nie może wejść w życie przed kolejnymi wyborami do Izby Reprezentantów. Oznacza to, że ewentualne podwyżki pensji kongresmenów muszą być zatwierdzone przez wyborców, co stanowi formę kontroli demokratycznej nad ich dochodami.

Co zaskakujące, pierwotna propozycja tej poprawki została zgłoszona już w 1789 roku, w trakcie prac nad konstytucją amerykańską. Pomimo swojego historycznego znaczenia, została ona zapomniana i dopiero w latach 80. XX wieku została ponownie odkryta przez studenta prawa Gregory’ego Watsona. Jego kampania na rzecz ratyfikacji trwała ponad dekadę, a ostateczne zatwierdzenie przez wymagane 38 stanów nastąpiło 5 maja 1992 roku.

27. poprawka jest jedynym takim przypadkiem w historii Stanów Zjednoczonych, gdzie propozycja konstytucyjna została przyjęta z ponad 200-letnim opóźnieniem. Jej wejście w życie było możliwe dzięki unikalnemu procesowi ratyfikacji, który nie został ograniczony żadnym terminem.

Dzięki tej poprawce, amerykańscy wyborcy zyskali dodatkowe narzędzie do wpływania na decyzje podejmowane przez swoich przedstawicieli w Kongresie, wzmacniając transparentność i odpowiedzialność władzy ustawodawczej.

Źródło: Reason