Blokada Cieśniny Ormuz zagraża dostawom kluczowych surowców do produkcji baterii

Globalny kryzys energetyczny sięga dalej niż ropa i gaz

Konsekwencje trwającego kryzysu w Zatoce Perskiej wykraczają poza tradycyjne surowce energetyczne. Zamknięcie Cieśniny Ormuz, kluczowego szlaku handlowego, wpływa na dostawy nie tylko ropy i gazu, ale także wielu minerałów i chemikaliów niezbędnych do produkcji energii czystej. Jednym z nich jest kwas siarkowy, którego niedobory mogą zakłócić łańcuchy dostaw baterii i pojazdów elektrycznych.

Kwas siarkowy – niezbędny, ale zagrożony niedoborami

Kwas siarkowy jest kluczowym składnikiem w przetwórstwie metali takich jak miedź, kobalt, nikiel i lit, które są fundamentem dla przemysłu energetyki odnawialnej i motoryzacji elektrycznej. Miedź wykorzystywana jest w pojazdach elektrycznych i technologiach czystej energii, natomiast nikiel i kobalt są niezbędne do produkcji katod w bateriach litowo-jonowych. Niedobory tego związku mogą prowadzić do wzrostu cen baterii i samochodów elektrycznych, co paradoksalnie utrudni walkę z rosnącymi kosztami paliw kopalnych.

Ponad połowa światowej siarki transportowanej drogą morską pochodzi z Bliskiego Wschodu – głównie z Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jednak od początku konfliktu w regionie, jedynie nieliczne statki przewożące siarkę przepłynęły przez Cieśninę Ormuz. W odpowiedzi na zakłócenia, Chiny, największy eksporter kwasu siarkowego, zaczęły ograniczać jego eksport.

Indonezja w ogniu niedoborów

Indonezja, która wytwarza około 60% światowej produkcji niklu, posiada zapasy siarki wystarczające jedynie na około miesiąc. Według analityków Morgan Stanley, skutki niedoborów będą odczuwalne jeszcze długo po ewentualnym otwarciu Cieśniny Ormuz. „Uważamy, że szok energetyczny będzie miał długotrwałe skutki, wykraczające poza ponowne otwarcie szlaku. Będzie utrzymywał wyższe ceny paliw, podnosił koszty produkcji niklu w Indonezji oraz zwiększał marże rafineryjne w Azji” – napisali eksperci.

„Kwas siarkowy to niezastąpiony surowiec w produkcji materiałów dla energii odnawialnej, takich jak wafle krzemowe w panelach słonecznych, nikiel, kobalt i metale ziem rzadkich w magnesach turbin wiatrowych oraz silnikach pojazdów elektrycznych, a także miedź w każdym połączeniu sieciowym i transformatorze.”

— Alvin Camba, analityk Atlantic Council

Skutki dla globalnych łańcuchów dostaw

Ograniczenia w dostawach siarki i wzrost jej cen będą miały wpływ na cały łańcuch dostaw. Wzrost kosztów produkcji niklu w Indonezji może prowadzić do wyższych cen baterii, co z kolei odbije się na cenach samochodów elektrycznych. Ponadto, wyższe ceny energii przełożą się na wzrost kosztów w łańcuchach dostaw żywności, technologii i baterii.

Eksperci ostrzegają, że kryzys w Cieśninie Ormuz może pogłębić istniejące już problemy z dostawami surowców, które są kluczowe dla transformacji energetycznej. W obliczu rosnącego popytu na pojazdy elektryczne i technologie czystej energii, niedobory kwasu siarkowego mogą stać się kolejnym wyzwaniem dla globalnej gospodarki.