En yoğun 'parasosyal' ilişkilerimden biri, Kaliforniya'nın Big Bear Vadisi'nde yaşayan bir kartal ailesiyle. YouTube üzerinden canlı yayınlanan yuvalarına kurulu kameradan saatlerce izliyorum. Bu aileyi, Friends of Big Bear Valley adlı kuruluşun adlandırmasıyla tanıyorum: Anne kartal Jackie, baba kartal ise Shadow.
Jackie ve Shadow'un henüz isimleri olmayan iki yavrusu var. Bu yavruların isimleri, Big Bear'daki üçüncü sınıf öğrencileri tarafından seçilecek. Ben de işe başladığımda bu yayını açıyor, genellikle ikinci monitörümden izliyorum. Bazen ise koltuğa geçip televizyonda tam ekran deneyimi yaşıyorum.
Ben Slack mesajları yazarak geçen bir gün geçirirken, Jackie ve Shadow da yavrularını beslemek, yuvayı korumak ve tehditleri gözetlemekle meşgul oluyor. Eşim işten aradığında, ona bu gelişmeleri anlatıyorum:
"Günün nasıldı?" diye soruyor.
"İyiydi, ama biraz stresliydi. Jackie ve Shadow, yavrularını bırakıp yuvaya fazla yaklaşan kargaları kovalamak zorunda kaldı."
"Anladım," diyor ve ekliyor, "bu da stresliymiş."
Eşim, bu bilgilerin kendi günü hakkında hiçbir fikir vermediğini kibarca belirtmekten kendini alamıyor. Benim günüm de genellikle iyi geçiyor, ama bazen o da biraz stresli olabiliyor.
Ben Mother Jones dergisinin doğrulama departmanını yönetiyorum. Meslektaşlarım gibi ben de haberleri okuyarak, onlarla yaşıyorum. Raporları dikkatle inceliyor, mantık sıçramaları, olası gerçek dışı bilgiler ya da yasal sorunlar olup olmadığını araştırıyorum. Merkezi Araştırmacı Gazetecilik Merkezi'nde yaptığımız işe inanıyorum ve bu işi yapmaktan da keyif alıyorum.
Ancak bazen, günümüzün gazetecisi olmanın sorumluluğu, haberlerin ağırlığı ya da sadece insan olarak var olmanın getirdiği yük beni bunaltabiliyor. Mahkeme belgelerini, yeni haber taslaklarını ya da bir yazarın gönderdiği e-postayı okurken, Jackie'nin ötüşünü duyunca başımı kaldırıyorum. Köpeğim bu sesten nefret ediyor, salonda telaşla dolaşıp sesin kaynağını arıyor.
Genellikle Jackie, Shadow'un gölden getirdiği balığıyla birlikte sevinçle bağırıyor ve hemen yavrularını beslemeye atılıyor. Yavrular şimdilik yaklaşık iki haftalık, ama çok hızlı büyüyorlar. Zira sadece sekiz hafta içinde yuvadan uçmaları gerekecek. Bu durum, bazen eve küçük bir çikolata ya da cips torbasıyla dönen eşimin eve gelişini andırıyor.
Ben de sevinçle bağırıyorum, ama Jackie'nin tüm gününü 145 metre yükseklikteki bir Jeffrey çam ağacındaki yuvasında geçirdiğini düşünürsek, benim mutluluğumun kaynağı çok daha basit. Bu kartal ailesini izlemek beni hem mutlu ediyor hem de...