Kôji Fukada’nın rejissorluğunu etdiyi və Kann Film Festivalında təqdim olunan yeni filmi ‘Nagi Notes’, tamaşaçını sanki müəllifin bir şeyi tədricən yontub formalaşdırdığı bir sənət əsəri kimi qəbul edir. Filmdə bəzi səhnələrdə mərkəzi yer tutan heykəllər kimi, Fukada da obrazlarını tədricən açmağa çalışır. Bəzən bu proses dərin kəsiklərlə, obrazların daxili dünyasını açmağa yönəlsə də, digər vaxtlar isə müəllif sadəcə kənardan baxaraq obrazların formalaşmasının qeyri-müəyyənliyini hiss etdirir.
‘Nagi Notes’, Fukada’nın daha fokuslu və təsirli olan ‘Love Life’ filmi qədər tam formalaşmamış və güclü olmasa da, hələ də diqqətdən kənarda qalmır. Film, əsasən ev axtarışı mövzusuna əsaslanan sadə dram kimi görünsə də, sənətin yaranma prosesindəki emosional dərinlikdə canlanır. Xüsusilə, heykəltaraşlıq səhnələrində hər şeyin dayandığı, partlayış səslərinin yox olduğu anlarda isə həqiqi hisslər ortaya çıxır.
Film, Tokio şəhərində yaşayan memar Yuri (Shizuka Ishibashi) və Nagi kəndində heykəltaraş olaraq çalışan keçmiş qızı Yoriko’nun (Takako Matsu) görüşməsi ilə başlayır. Kənddə hər kəs haqqında ölüm elanları yayımlanan kiçik bir yer olsa da, dünya hadisələri dəima fonunda qalır. Regionda davam edən hərbi təlimlər və Ukraynada davam edən müharibənin bu kiçik cəmiyyətə təsiri hiss olunur. Lakin həyat davam edir və bu fonun ardında iki qadın keçmiş acılarını və gələcəyə dair düşüncələrini paylaşmağa başlayır.
Yuri, Yoriko üçün heykəl üçün ilham mənbəyinə çevrilir. Film, tədricən iki qadının bir-biri ilə söhbətlərinə, həyatlarının necə formalaşdığına dair söhbətlərə keçid edir. Onlar bir-birlərinə zarafatlar edir, lakin bu, rəqabət deyil, daha çox Kelly Reichardt’ın ‘Showing Up’ filmində olduğu kimi sənətin yaranma prosesini izləməkdir. Filmdə böyük yaradıcılıq anları deyil, sadəcə heçlikdən bir şeyin yaranma prosesindəki həqiqi emosional yükü hiss etmək mümkündür.
Heykəllər diqqətlə hazırlansa da, tamaşaçını ən çox cəlb edən, bu heykəllərin arxasında duran iki qadının özləridir. Film, onları müəyyən qədər məsafədən izləsə də, onların həyat hekayələri tamaşaçıda dərin iz buraxır.