Amerika wordt diverser, maar de data blijft zwart-wit

De Verenigde Staten worden steeds diverser, maar de manier waarop de overheid en organisaties ras registreren, blijft achter. Terwijl de groep Amerikanen die zich identificeren als gemengd ras ('Two or More Races') tussen 2010 en 2020 groeide van negen miljoen naar ruim 33,8 miljoen, blijven bestaande meetmethoden vasthouden aan traditionele categorieën. Dit heeft verstrekkende gevolgen voor beleid, wetshandhaving en gezondheidszorg.

Hoe ras wordt gemeten: van vaststaand naar zelfgekozen

Voor de jaren zestig werd ras vaak nog door ambtenaren toegekend. Tegenwoordig is het een zelfidentificatie: mensen mogen zelf aangeven tot welke(r) groep(en) ze behoren. De Amerikaanse volkstelling staat sinds 2000 toe dat respondenten meerdere rassen kunnen selecteren. Toch blijft de praktijk complex.

Experts benadrukken dat identiteit niet statisch is. Een persoon met een witte en Aziatische achtergrond kan zich in de ene enquête als beide rassen identificeren, terwijl diezelfde persoon in een andere enquête alleen voor Aziatisch kiest. Dit maakt het lastig om betrouwbare data te verzamelen.

De gevolgen van verkeerde classificatie

Wanneer gemengd-ras Amerikanen verkeerd worden ingedeeld of inconsistent worden geregistreerd, heeft dat directe gevolgen voor belangrijke systemen:

• Gezondheidszorg: Patiënten met een gemengde achtergrond ervaren vaker misidentificatie en raciale micro-agressies in klinische settings. Dit kan het vertrouwen in zorgverleners ondermijnen en de toegang tot adequate behandeling belemmeren.
• Rechtspraak: Rechtbanken behandelen gemengd-ras aanklagers vaak als behorend tot één minderheidsgroep, in plaats van de specifieke discriminatie die zij ervaren te erkennen. Dit vertekent het beeld van hoe discriminatie werkelijk plaatsvindt.
• Politiek en beleid: Bij herindelingen en handhaving van burgerrechtenwetten worden gemengd-ras Amerikanen soms ingedeeld in één categorie. Dit kan leiden tot verkeerde politieke analyses en beleidsbeslissingen.

Een dynamisch probleem met starre oplossingen

Gregory Leslie, politicoloog aan de Ohio State University en medeauteur van een onderzoek van de UCLA, zegt:

"De grenzen van ras zijn vloeibaarder geworden, maar we hebben nog niet volledig uitgezocht wat dat betekent. Gemengd-ras Amerikanen passen niet in traditionele aannames, en hun identiteit kan verschillen afhankelijk van de context."

Leslie wijst erop dat de huidige meetmethoden niet geschikt zijn voor een dynamische realiteit:

"Er zijn zoveel manieren om ras te meten, maar de data is moeilijk te interpreteren omdat we iets dynamisch proberen te vangen met statische categorieën."

Voorbeeld: Identiteit die verschuift

Stel, een persoon met een witte en Aziatische ouder identificeert zich in de ene enquête als beide rassen, maar kiest in een andere enquête alleen voor Aziatisch. Dit soort variaties kan leiden tot tegenstrijdige conclusies over politieke voorkeuren, ongelijkheid of zelfs de grootte van bevolkingsgroepen.

Ook politieke affiliatie speelt een rol. Mensen die zich sterk verbonden voelen met een partij of gemeenschap, kiezen vaker voor een enkele raciale identiteit die daarbij aansluit. Dit kan de data systematisch vertekenen.

Discriminatie en ongelijkheid: de echte impact

Uit onderzoek van de UCLA blijkt dat gemengd-ras Amerikanen vaak discriminatie ervaren die vergelijkbaar is met die van enkelvoudige minderheidsgroepen. Toch zijn de uitkomsten niet gelijk verdeeld: Amerikanen met een gemengde achtergrond die ook zwarte voorouders hebben, rapporteren hogere discriminatiecijfers dan andere groepen.

Ook algoritmes en automatische systemen die op basis van ras werken, lopen het risico om gemengd-ras individuen verkeerd te classificeren. Dit kan leiden tot verkeerde diagnoses, beleidsfouten en zelfs sociale uitsluiting.

Wat moet er veranderen?

Experts pleiten voor een fundamentele herziening van hoe ras wordt gemeten en geregistreerd. Enkele aanbevelingen:

• Flexibelere meetmethoden: Systemen moeten rekening houden met de dynamische aard van identiteit en mensen de mogelijkheid bieden om meerdere rassen te selecteren zonder dat dit leidt tot inconsistente data.
• Betere analyse van subgroepen: De 57 verschillende raciale combinaties die de volkstelling registreert, moeten beter worden geanalyseerd om specifieke ervaringen van discriminatie en ongelijkheid in kaart te brengen.
• Transparantie in data: Organisaties moeten duidelijk maken hoe ze ras meten en welke beperkingen deze methoden hebben. Dit helpt om verkeerde interpretaties en beleidsfouten te voorkomen.
• Betrokkenheid van gemeenschappen: Gemengd-ras Amerikanen moeten worden betrokken bij het ontwikkelen van meetmethoden om ervoor te zorgen dat hun ervaringen adequaat worden weerspiegeld.

Tot slot benadrukken onderzoekers dat het negeren van de groeiende gemengd-ras bevolking niet alleen een kwestie is van demografie, maar ook van rechtvaardigheid en gelijkheid. Een betere weergave van deze groep in data kan leiden tot meer gerichte beleidsmaatregelen en een eerlijkere samenleving.