Amerikaanse horrorfilm 'American Dollhouse' keert terug naar de basis met minimalistisch slasherverhaal

De horrorwereld wordt momenteel gedomineerd door zogenaamde 'elevated horror': films die sociale problemen verpakken in complexe, vaak psychologische verhalen met monsters als metafoor voor trauma of onrecht. Toch kiest regisseur John Valley voor een andere aanpak met zijn nieuwe slasherfilm American Dollhouse, die onlangs in première ging op het SXSW-festival.

"Ik baseer me op een klassieke slasherlijn, vanaf Psycho en Black Christmas tot Peeping Tom," vertelt Valley aan Den of Geek. "Ik ben gefascineerd door hoe minimalistisch een slasher kan zijn, terwijl hij toch ruimte biedt voor moderne ideeën. We houden ons strikt aan de conventies en tropes van het genre, maar proberen er een frisse, hedendaagse draai aan te geven. Het wordt een pure 'meat and potatoes'-slasher, maar dan met een nieuwe, actuele invulling."

De film volgt Sarah (Hailley Lauren), een getraumatiseerde vrouw die hoopt op een nieuwe start wanneer ze het familiehuis erft. Haar terugkeer naar haar jeugdherinneringen wordt echter verstoord door haar buurvrouw Sandy (Kelsey Pribilski), die erop staat dat Sarah de kerstradities van haar overleden moeder voortzet – of ze dat nu wil of niet.

De setting in een familiehuis geeft Valley de mogelijkheid om diepgang aan zijn slasher toe te voegen, terwijl de film toch realistisch blijft. "Het familieaspect maakt de film persoonlijk, omdat we inspiratie halen uit onze eigen levens," legt hij uit. "Iedereen heeft een familie, op welke manier dan ook. Dat zie je terug in de hele film: we participeren allemaal in de maatschappij, maar er hangt een vreemde paranoia en agressie in de lucht door de huidige wereldtoestand."

Valley ziet een interessante link in de dualiteit van familie: "Familie definieert je, maar tegelijkertijd proberen we onze eigen verleden te herschrijven. De maatschappij probeert ons allemaal te 'rechttrekken', terwijl we om ons heen geweld, leugens en hypocrisie zien. Sandy is voor mij de personificatie van de perfecte buurvrouw, maar met donkere geheimen onder de oppervlakte."

Deze geheimen van Sandy zorgen voor problemen voor Sarah, maar bieden tegelijkertijd veel speelruimte voor actrice Kelsey Pribilski. "In het begin van mijn werk aan Sandy ging het vooral om haar fysieke presentie, omdat dat een groot onderdeel zou worden," vertelt Pribilski. "In mijn hoofd is Sandy een fysieke manifestatie van Sarahs trauma. Dat trauma begon al op jonge leeftijd, dus emotioneel en intellectueel is Sandy een kind."

Pribilski: "Ik begon na te denken over hoe een achtjarige zich zou gedragen. Kinderen zijn vaak expressiever, omdat volwassenen hebben geleerd hun reacties te temperen om sociaal acceptabel te zijn. Ik moest precies weten wanneer ik kon 'uitbarsten', en John zei dan vaak: 'Je bent als een grizzlybeer!' We moesten heel zorgvuldig de momenten kiezen waarop Sandy in 'grizzly-modus' zou gaan."