Mamdani balanceert New Yorkse begroting met hulp van Albany, ondanks voorspelde tekort

New Yorkse burgemeester Zohran Mamdani heeft deze week een opvallende prestatie bekendgemaakt: slechts enkele maanden na het waarschuwen voor een reusachtig begrotingstekort van 12 miljard dollar, claimt zijn eerste ambtsperiode zowel de begroting te hebben gebalanceerd als extra middelen vrijgemaakt te hebben voor zijn prioriteiten.

In een video op X (voorheen Twitter) zei Mamdani:

"We erfden een begrotingstekort van 12 miljard dollar. Velen zeiden dat de enige uitweg het afslanken van diensten en een bezuinigingsbegroting was. Wij verwierpen dat. Na maanden van intensief werk is dat tekort nu nul. Onze stad staat weer stevig op financieel vlak."

Hij voegde toe:

"We hebben dat gat niet dichtgemaakt op de rug van werkende mensen. We deden het terwijl we parken, bibliotheken, veiligere straten financierden en historische investeringen deden in sociale woningbouw. Noem het 'kuilpolitiek'. Noem het democratisch socialisme. Het is een overheid die werkt voor de mensen die deze stad draaiende houden."

Mamdani’s aanpak omvatte onder meer een belasting op tweede huizen van meer dan 5 miljoen dollar, de zogenaamde pied-à-terre tax. Gouverneur Kathy Hochul steunde dit voorstel, dat naar schatting minstens 500 miljoen dollar per jaar zou moeten opleveren. De stadscomptroller waarschuwde echter dat de opbrengst mogelijk lager uitvalt, rond de 340 miljoen dollar, door gedragsveranderingen van huiseigenaren.

Ondanks de kritiek op de haalbaarheid van zijn plan, kreeg Mamdani steun van senator Bernie Sanders, die schreef:

"Gefeliciteerd met burgemeester Mamdani. Hij erfde een enorm begrotingstekort, bracht het terug naar nul en investeerde toch in kinderopvang, huisvesting en stedelijke infrastructuur. Als gemeentelijke overheden achter werkende gezinnen staan in plaats van miljardairs, is niets onmogelijk."

Mamdani’s successen staan echter niet los van externe financiële steun. In februari waarschuwde hij nog voor een tekort van 12 miljard dollar over twee jaar, met als mogelijke oplossingen een belastingverhoging voor de rijken of een stijging van de onroerendezaakbelasting voor alle stadsbewoners. Zijn huidige aanpak vermijdt die laatste optie, maar is grotendeels afhankelijk van belastinginkomsten uit vermogenden en bijdragen uit Albany.

Critici vragen zich af of deze oplossing duurzaam is. Mamdani zelf benadrukt dat zijn aanpak een bewuste keuze was:

"We sloten het gat niet door bezuinigingen, maar door slimme belastingen en investeringen in de stad."