Een nieuwe wet in het Amerikaanse Congres, gesteund door zowel Democraten als Republikeinen, wil ouders beschermen die hun kinderen zelfstandigheid gunnen. In plaats van ouders te onderzoeken of te straffen voor activiteiten zoals buiten spelen, fietsen of alleen naar de winkel lopen, moeten staten deze praktijken juist aanmoedigen.
De wet, de ‘Promoting Childhood Independence and Resilience Act’, wordt mede-ingediend door de Republikeinse afgevaardigden Blake Moore (Utah) en Virginia Foxx (North Carolina), en de Democratische afgevaardigde Janet McClellan (Virginia).
‘Ik wil dat mijn kinderen de wereld kunnen ontdekken zonder dat elk moment gepland is,’ aldus Moore, vader van vier. ‘Geen enkele ouder zou onderzocht moeten worden omdat ze hun kinderen die vrijheid gunnen.’ Ook McClellan sluit zich hierbij aan: ‘Onze ouders zouden destijds in de gevangenis zijn beland,’ zegt ze, verwijzend naar haar eigen jeugd in de jaren 80.
In 2023 speelde McClellan een sleutelrol bij de invoering van een vergelijkbare wet in Virginia. Daarin werd benadrukt dat sommige ouders ervoor kiezen hun kinderen vrij te laten rondlopen, terwijl anderen – vooral financieel kwetsbare gezinnen – geen andere keuze hebben. Een kind dat met een sleutel om de nek thuiskomt omdat de ouder in ploegendienst werkt, is geen teken van verwaarlozing, maar vaak een gevolg van armoede.
Virginia is een van de dertien staten waar de non-profit Let Grow, geleid door de auteur van dit artikel, heeft geholpen bij het invoeren van dergelijke wetten. Deze wetten worden meestal met brede steun aangenomen, vaak zelfs unaniem.
De nieuwe nationale wetgeving biedt staten een duidelijk kader om normale kinderactiviteiten te onderscheiden van daadwerkelijke verwaarlozing of mishandeling. Verwaarlozing is pas sprake wanneer een kind in duidelijk en ernstig gevaar wordt gebracht – niet wanneer ouders even niet opletten.
Toch blijven veel staten vasthouden aan wetten en beleid die overheden de ruimte geven ouders te verbieden hun kinderen onbeheerd achter te laten, onder dreiging van een onderzoek of zelfs gezinsontzetting, aldus Diane Redleaf, juridisch adviseur van Let Grow.
Een persoonlijk verhaal van verwaarlozing
Rafi Meitiv weet als geen ander hoe bedreigend een dergelijk onderzoek kan zijn. In 2015, toen hij tien jaar oud was, liep hij met zijn zusje van het park naar huis in Silver Spring, Maryland. Een omstander zag de kinderen onbeheerd en belde de autoriteiten. Die avond stond de kinderbescherming voor de deur. ‘Ze dreigden herhaaldelijk om ons weg te halen,’ vertelt Meitiv, nu 21 en student. ‘Ze dwongen mijn vader een document te ondertekenen. Ze zeiden: ‘Als je dit niet tekent, halen we je kinderen weg.’ Voor ons voelde het alsof dat het doel was – in ieder geval vanuit het perspectief van een kind. Ze dachten dat onze ouders gevaarlijk waren en dat we ergens anders beter af zouden zijn.’
Zijn moeder, Danielle Meitiv, had eerder het boek Free-Range Kids gelezen en had al contact met de auteur. Toen het incident plaatsvond, belde ze direct. Het voorval, later bekend als de ‘Free-Range Parenting-zaak’, haalde wereldwijd het nieuws – vooral toen de kinderen een tweede keer werden opgepakt, slechts twee straten van huis. Uiteindelijk werden de Meitivs vrijgesproken, maar hun verhaal maakte duidelijk dat ouders overal ter wereld risico lopen op onterechte onderzoeken.