Pragmata: Waarom Capcom’s nieuwe game een ‘uncle-core’ meesterwerk is

Capcom lijkt momenteel onverslaanbaar met games als Resident Evil Requiem en Pragmata. Terwijl de industrie worstelt met turbulentie, bewijst het bedrijf dat een goed doordacht, singleplayer avontuur nog steeds genoeg is om fans te boeien. Toch blijft Pragmata een onderwerp van discussie: sommigen prijzen de game, anderen vinden het vreemd en zelfs contraproductief.

In de laatste aflevering van Aftermath Hours wordt de game onder de loep genomen. Gast Rebekah Valentine, voormalig verslaggever bij IGN en nu werkzaam bij Kotaku, bespreekt haar overstap naar een platform dat volgens velen een renaissance doormaakt. Daarnaast duikt het gesprek in de veranderende dynamiek van gamesjournalistiek en de soms absurde reacties op games zoals Pragmata.

De controverse rond Pragmata

De discussie over Pragmata draait vaak om vermeende ‘pro-natalistische’ thema’s. Maar volgens de gasten is dat een misvatting. Chris, een van de presentatoren, stelt dat de game juist een ‘uncle-core’-ervaring biedt: een relatie tussen een oudere man en een kind die niet vader en dochter zijn, maar eerder een oom en nicht of neef. Dit verschilt fundamenteel van een ‘dad game’ en wordt door velen verkeerd geïnterpreteerd.

Chris: «Ik keek naar een artikel op Kotaku waarin stond dat mensen gewoon normaal moeten doen over deze game. En dat klopt. Het idee dat het ‘pro-natalistisch’ is, is absurd. Het gaat om een robotkind dat geen dochter is, maar een nichtje. Pragmata is een ‘uncle-core’-game. De dynamiek is anders dan bij een vader-dochterrelatie.»

De presentatoren vergelijken Pragmata met titels als The Last of Us en Bioshock, maar benadrukken dat de game deze relaties beter weergeeft. De dialogen en interacties voelen authentiek en vrij van de paternalistische invulling die vaak in dergelijke verhalen voorkomt.

De toekomst van gamesjournalistiek

Tijdens de podcast wordt ook gesproken over de evolutie van gamesjournalistiek. Naarmate de invloed van traditionele media afneemt, ontstaan er nieuwe discoursvormen – soms met extreme standpunten. De discussie rond Pragmata is hier een voorbeeld van: een game die ogenschijnlijk eenvoudig en onschuldig is, wordt plotseling onderwerp van felle debatten.

De gasten benadrukken dat het belangrijk is om games te beoordelen op hun eigen merites, zonder vooroordelen. Pragmata bewijst volgens hen dat een game niet per se ‘vaderlijk’ of ‘pro-natalistisch’ hoeft te zijn om diepgaand en emotioneel te zijn.

Luister de aflevering

De volledige aflevering van Aftermath Hours is beschikbaar op platforms zoals Spotify, Apple Podcasts en andere podcastdiensten. Wie de discussie wil volgen of er zelf een mening over wil vormen, kan de aflevering beluisteren en een review achterlaten om de podcast te steunen.